Η Ελλάδα από ψηλά

Το τελευταίο διάστημα κυκλοφορεί στο διαδίκτυο ένα πολύ όμορφο βίντεο με λήψεις από ελικόπτερο από πολλά μέρη της Ελλάδας σε υψηλή ποιότητα εικόνας και με πολύ ορθά επιλεγμένη μουσική επένδυση. Βλέποντάς το κανείς δεν μπορεί παρά να θαυμάσει αυτή την υπέροχη πραγματικά χώρα. Συνδυασμός θάλασσας, βουνού, άγριας και ήρεμης φύσης, παραδόσεων και πηγαίου χαμόγελου.

Από την άλλη, ταυτόχρονα, υποσυνείδητα ίσως, έρχονται στο μυαλό και άλλα. Η κατάσταση που βιώνει αυτός ο λαός εδώ και δύο χρόνια, προϊόν κακής διαχείρισης άλλων, έχει αναγκάσει τον κάτοικο αυτού του παράδεισου να μην μπορεί , να μην έχει τη διάθεση πια, να χαρεί αυτή την ευλογημένη γωνιά γης. Πίεση από την Ευρώπη, οικονομικά προβλήματα, ύφεση, έχουν αντικαταστήσει τον ήλιο, την αλμύρα στο πρόσωπο, το γέλιο και τη διασκέδαση που πάντα μας χαρακτήριζαν με σκυθρωπές, απορημένες, αγανακτισμένες εκφράσεις.

Κι όμως πρέπει να μείνουμε εδώ, να παλέψουμε, να γυρίσουμε πάλι τον τροχό και να ανεβούμε. Έχουμε περάσει και πιο δύσκολες στιγμές και τα καταφέραμε. Τώρα γιατί όχι; Η Ελλάδα είναι ένα πανάκριβο και προκλητικά όμορφο φιλέτο. Οφείλει λοιπόν, όσο επιθυμητή και να είναι από κάποιους, να παραμείνει στα χέρια αυτών που την κατοικούν. Με κάθε τρόπο, πρέπει να «θυμηθούμε» πως είμαστε Έλληνες, πως οι Δελφοί, η Ακρόπολη και η Κνωσός ζουν ακόμη και πως είναι αλλιώς να είσαι Έλληνας.

Σχετικό video:

https://www.youtube.com/watch?v=GZeQjbmqX_w&feature=player_embedded

Και ένα σχόλιο της φίλης του blog Νατάσας Ρ. για τον τουρισμό στη χώρα μας:

ΤΟΥΡΙΣΜΟΣ-ΕΛΛΑΔΑ : 0- 1

Τον τελευταίο καιρό  κατακλυζόμαστε από πρωτοσέλιδα τύπου..
«Ο τουρισμός της Ελλάδας αργοσβήνει»
«Συναγερμός για τον τουρισμό»
«Απώλειες ρεκόρ καταγράφει ο ελληνικός τουρισμός»
Ένα όμως μου έκανε πραγματικά εντύπωση:
«Ποιός τουρίστας θα έρθει σε μια χώρα που δεν ξέρει τι θα βρει;»-υπονοώντας πάντα την πολιτική κατάσταση.
Και θα ρωτήσω:
«Ποιός τουρίστας που έχει έρθει σ’ αυτή τη χώρα, έζησε αυτό που βρήκε;»
Ελάχιστοι. Και όχι γιατί δεν εκτιμούν το ωραίο ή δεν αποδέχονται το διαφορετικό. Απλά δεν μπορούν. Δεν μπορούν να εκτιμήσουν έναν τόπο εσωστρεφή, με πνεύμα αψύ και χωρίς φλυαρία. Έναν τόπο με χίλια βράχια και χίλιες θάλασσες.
Μπορεί ο τουρισμός να αργοσβήνει, ο πολιτισμός απ’ την άλλη πεθαίνει όταν κάποιοι περαστικοί, βιαστικοί άνθρωποι έρχονται και ακυρώνουν τον τόπο που δεν μπορούν να απολαύσουν ούτε ως τουρίστες του χθες, αλλά ούτε και να οικειοποιηθούν ως αποικιοκράτες του αύριο. Τέτοιες σκέψεις έκανα χθες το βραδάκι προσπαθώντας να ισορροπήσω πάνω στα βράχια στην άκρη της παραλίας. Ευτυχώς κανείς δεν είχε ακόμα την ιδέα ν’ ανοίξει δρόμο σ’ αυτό το σημείο κι έτσι μπορώ να το απολαμβάνω ξυπόλυτη. Νερό βράχια και δυο τρία αρμυρίκια που ο βοριάς τ’αναγκάζει να προσκυνούν το κύμα. Ανακαλύπτω ένα μαδέρι που παριστάνει το παγκάκι και κάθομαι. Σε λίγο νυχτώνει αλλά η θάλασσα επιμένει να κρατάει τα χρώματα του ήλιου. Ο αέρας φέρνει από μακριά ήχους, μουσική. Ακούγεται «η πριγκηπέσα». Κοιτάζω λίγο πιο πέρα. «Τι έγινε; Σκάσαν μύτη  από τώρα οι τουρίστες; » Ζευγάρι ψηλόλιγνων ξανθών, βυθισμένοι ο καθένας στο βιβλίο του. Με πλάτη στο ηλιοβασίλεμα, πλάτη στη θάλασσα.
Ο τουρισμός της Ελλάδας αργοσβήνει, γιατί ο τόπος είναι η αντανάκλαση του εσωτερικού μας τοπίου.

Ν.Ρ.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

w

Σύνδεση με %s