Συγκέντρωση διαμαρτυρίας AMEA – Συντονιστική Επιτροπή Αγώνα Αναπήρων

Πέμπτη 27 Σεπτέμβρη 2012.

Γύρω στις 11 το πρωί η πλατεία Ομόνοιας είχε γεμίσει από ανθρώπους που φώναζαν. Πώς να προσπεράσεις;

Ένας ηλικιωμένος με μια αλυσίδα στα πόδια. Την έσερνε.

Το φυλλάδιό τους έγραφε:

Mας οδηγούν στον Μεσαίωνα.

Κόβουν μισθούς, συντάξεις, επιδόματα, φάρμακα, θεραπείες, τεχνικά βοηθήματα, ιδιωτικοποιούν την υγεία, την πρόνοια. Η νέα σχολική χρονιά άρχισε με τα περισσότερα ειδικά σχολεία κλειστά γιατί δεν υπάρχουν τα αναγκαία μέσα μεταφοράς, το ανάλογο εκπαιδευτικό και άλλο υποστηρικτικό προσωπικό. Όλα αυτά για να στηριχθεί η κερδοφορία του κεφαλαίου. Μας εκφοβίζουν με τη χρεοκοπία αλλά εμείς έχουμε χρεοκοπήσει ήδη… Τα είχαν σχεδιάσει όλα αυτά και τα ήξεραν και τώρα τσακώνονται για το θεαθήναι ποιός μπορεί να μας δέσει καλύτερα και πoιό σχοινί είναι πιο γερό να μας κρατήσει στον λάκκο των λεόντων.

Δεν έφεραν οι ανάπηροι την κρίση, οι εργαζόμενοι, οι μετανάστες, οι βιοπαλαιστές αυτής της χώρας όπου μας γανώνουν τα μυαλά κάθε μέρα με τα παπαγαλάκια τους από τα ΜΜΕ των μεγαλοεπιχειρηματιών και των μεγαλοεργολάβων. Οι εργαζόμενοι είναι αυτοί που παράγουν πλούτο για να τον οικειοποιούνται μια χούφτα πλουτοκράτες. Καλλιεργούν το μίσος ανάμεσα στα διάφορα τμήματα του λαού μας, στους εξαθλιωμένους αρτιμελείς και στους ανάπηρους που κοστίζουν όπως λένε στα κανάλια τους φτάνοντας στο σημείο τα φασιστοειδή να μιλάνε για υποχρεωτική στείρωση των αναπήρων. Αντιπαραθέτουν τους εργαζόμενους σε ιδιωτικό και δημόσιο τομέα, τους Έλληνες με τους μετανάστες, εργαζόμενους και αυτοαπασχολούμενους, θέλοντας να μας βάλουν ν φαγωθούμε μεταξύ μας, για να μείνει το σύστημά τους απυρόβλητο, για να μπορούν να μας ληστεύουν ανενόχλητοι. Κόβουν φάρμακα από καρκινοπαθείς και άλλους χρόνιους πάσχοντες, αφήνουν τα παιδιά με αναπηρίες χωρίς σχολείο, δεκάδες χιλιάδες ικανούς προς εργασία να μαραζώνουν στην κόλαση της ανεργίας και έρχονται σήμερα, για να σώσουν λέει τη χώρα, να κόψουν το μοναδικό μέσο επιβίωσης για δεκάδες χιλιάδες αναπήρους. Είναι επικίνδυνοι.

Μπορούμε να τους σταματήσουμε, μπορούμε να τους ανατρέψουμε!

Αλλά πώς γίνεται να τσακιστεί η οικογένεια του ανάπηρου, να ιδιωτικοποιείται η υγεία, η πρόνοια, η ειδική αγωγή και να μείνουν αλώβητα τα δικαιώματα των ΑΜΕΑ;  Συνειδητά εξαπατούν. Εγκαταλείψτε τους.
Αγώνας μέχρι τέλους για την ανατροπή, για μια άλλη εξουσία λαϊκή. Για να γίνει ο λαός συλλογικός νοικοκύρης στον τόπο του. Για να γυρίσει ο πλούτος σε αυτούς που τον παράγουν. Με μονομερή διαγραφή του χρέους, με αποδέσμευση από τη λυκοσυμμαχία της Ε.Ε., με κοινωνικοποίηση των μονοπωλίων, με εργατικό κοινωνικό έλεγχο. Για να έχει κάθε παιδί το σχολείο του και όλοι οι ικανοί προς εργασία, ανάπηροι ή μη, να έχουν μόνιμη και σταθερή δουλειά συμβάλλοντας στην αύξηση του κοινωνικού  προϊόντος για να απολαμβάνουν και οι ίδιοι τα αποτελέσματα της δουλειάς τους. Με πολιτική πρόληψης της αναπηρίας, με αποκλειστικά δημόσια δωρεάν υψηλής ποιότητας υγεία-πρόνοια-ειδική αγωγή με απαγόρευση της επιχειρηματικής δράσης.

Παλεύουμε και διεκδικούμε:

1. Ενάντια στην κατακρεούργηση των επιδομάτων, ούτε 1 ευρώ δε θα δεχτούμε περικοπή.

2. Εδώ και τώρα έκτακτη οικονομική ενίσχυση 1000ευρώ για όλες τις οικογένειες των ΑΜΕΑ για να μπορέσουν να αντιμετωπίσουν στοιχειωδώς τις επιπτώσεις από τα αντιλαϊκά μέτρα.

3. Επαναφορά των μισθών και των συντάξεων προ του 2009 ύψους.

4. Κατάργηση του ΦΠΑ στα είδη πλατιάς λαϊκής κατανάλωσης, στα φάρμακα και στα τεχνικά βοηθήματα των ΑΜΕΑ. Κανένας φόρος στα εισοδήματα από μισθούς, συντάξεις και επιδόματα. 25000ευρώ αφορολόγητο εισόδημα για τον ανάπηρο, 50000ευρώ για την οικογένεια και 5000ευρώ για κάθε παιδί. Όχι στα χαράτσια και τη φοροληστεία.

5. Να ανοίξουν κανονικά όλα τα ειδικά σχολεία με πλήρη χρηματοδότηση από τον κρατικό προϋπολογισμό, πλήρως στελεχωμένα, χωρίς τροφεία, με λυμένο το θέμα μεταφοράς των παιδιών με δημόσια ασφαλή μέσα και εξειδικευμένο προσωπικό.

6. Δωρεάν παροχή όλων των απαραίτητων τεχνικών βοηθημάτων για την εκπαίδευση, την αποκατάσταση και την καθημερινή ζωή του ανάπηρου.

7. Άμεση χρηματοδότηση του ΕΟΠΥΥ από τον κρατικό προϋπολογισμό και άμεση καταβολή όλων των οφειλών σε ασθενείς, ανάπηρους, και χρόνιους πάσχοντες αλλά και στους υγειονομικού.

8. Κανένας χωρίς τα αναγκαία φάρμακα και θεραπείες. Κανένα σπίτι χωρίς αναγκαία τρόφιμα ή ρεύμα επειδή δεν έχει να πληρώσει. Να ανοίξουν οι υποδομές των δημοσίων ιδρυμάτων πρόνοιας για εξασφάλιση της σίτισης των άνεργων αναπήρων, των ανίκανων προς εργασία και των ηλικιωμένων.

Με αυτά τα αιτήματα πήγαν στην πορεία τους.

kakobloggers.

Advertisements

Μοναστήρι Αγίου Αντωνίου στην Αριζόνα

Πολιτεία της Αριζόνα. Περίπου 2,5 φορές όσο η Ελλάδα. Μεγάλο μέρος της καλύπτεται από εκτάσεις ερήμου, που μπορεί να μην έχουν την ξηρασία και την άγονη μορφή της Σαχάρα, δεν εμποδίζουν όμως το θερμόμετρο να φτάσει τους 32 βαθμούς Κελσίου το χειμώνα και τη Wikipedia να μετρά μόνο 0.32% νερό στην επιφάνειά της. Με μια μικρή εξαίρεση. Μια πράσινη δροσερή κουκίδα 432 στρεμμάτων γεμάτη φοίνικες, τρεχούμενα νερά και…μοναστήρια: το μοναστήρι του Αγίου Αντωνίου.

Όταν ο γέροντας Εφραίμ της Αμερικής έψαχνε χώρο για να ξεκινήσει αυτό το μοναστήρι, έχασε όπως λέγεται το δρόμο, αλλά μάλλον του βγήκε σε καλό, καθότι το σημείο όπου τυχαία είχε φτάσει τον ενθουσίασε. Έξι μοναχοί λοιπόν μέσα στο 1995 ξεκίνησαν το δύσκολο έργο να χτίσουν το μοναστήρι του Αγίου Αντωνίου στη μέση του πουθενά και να δημιουργήσουν μια αληθινή υλική και ψυχική όαση μέσα στην έρημο. Μένοντας στην αρχή σε τροχόσπιτα, μετέφεραν ήδη μεγάλα δένδρα, όπως κάκτους και φοίνικες, έχτισαν πλακόστρωτα, ξενώνες μοναστήρια. Σήμερα η περιοχή αριθμεί – πέρα από την κεντρική εκκλησία – τα μοναστήρια του Αγίου Παντελεήμωνα, Νικολάου, Γεωργίου, Δημητρίου, Σεραφείμ και Ιωάννη του Βαπτιστή. Επίσης υπάρχουν επτά ξενώνες που μπορούν να φιλοξενήσουν 500 άτομα. Οι 40 μοναχοί και μοναχές που διαμένουν εκεί, πέρα από τη φιλοξενία των επισκεπτών, φροντίζουν τους κήπους, τους αμπελώνες, εκδίδουν βιβλία και κατασκευάζουν ξυλόγλυπτα.

Οι kakobloggers θέλουν να ευχαριστήσουν θερμά το φίλο του blog Ιωάννη-Πρόδρομο Κ. γιατί μοιράστηκε τις εμπειρίες αυτού του ταξιδιού με εμάς και μας παραχώρησε ευγενικά το φωτογραφικό υλικό που ακολουθεί.

Η ιστοσελίδα του Μοναστηριού:

http://www.stanthonysmonastery.org/index.php

Έκθεση ζωγραφικής Jutta Legien-Βάγια στην Ερμούπολη

Συνεχίζεται μέχρι και τις 24 Σεπτεμβρίου η έκθεση ζωγραφικής της  Jutta Legien-Βάγια στην αίθουσα τέχνης «Ερμούπολη» στην Πλατεία Μιαούλη. Οι ώρες επίσκεψης είναι 10:00 με 12:00 το πρωί και 19:00 με 21:00 το βράδυ. Οι kakobloggers βρέθηκαν εκεί και σας μεταφέρουν έργα της Γερμανίδας ζωγράφου. Μας άρεσε πολύ η ποικιλία των έργων αλλά και το ερέθισμα για τον πίνακα Pieta.  Βασίστηκε σε μια φωτογραφία τραβηγμένη στη Βαγδάτη το 2010 μετά από τρομοκρατική ενέργεια και  απεικονίζει τη μικρή Zainab, που έχασε τη ζωή της περπατώντας αμέριμνα στο δρόμο, όταν μια βόμβα εξερράγη.

Ακολουθεί ένα κείμενο της ίδιας για τη συγκεκριμένη έκθεση σε Ελληνικά και Αγγλικά:

Ωδή στα χρώματα

Στο παρελθόν πολλοί ζωγράφοι πήγαιναν στην Ιταλία ή τη Νότιο Γαλλία για να σπουδάσουν το φως και τα έντονα χρώματα. Αισθάνομαι ευτυχής που είχα την ευκαιρία να ζήσω τη μισή μου ζωή στην Ελλάδα. Το έντονο γαλάζιο του Αιγαίου πελάγους και ο καθαρός ουρανός, η εκπληκτική δύση του ηλίου, τα άσπρα σπίτια, οι μωβ βοκαμβίλιες και τα κόκκινα γεράνια γεμίζουν την ψυχή σου και το πνεύμα σου.

Αυτή η έκθεση περιλαμβάνει πίνακες των τελευταίων τεσσάρων ετών καλύπτοντας διάφορες τεχνικές και θέματα. Οι περισσότεροι επικεντρώνονται στην αισθητική πλευρά της τέχνης, ορισμένες όμως θέλουν να στρέψουν το βλέμμα μας σε γενικότερα ανθρώπινα προβλήματα.

Ευχαριστώ όσους με στήριξαν στην παρούσα έκθεση στη Σύρο, ιδιαίτερα τον Οργανισμό Πολιτισμού και Αθλητισμού της Σύρου, τη Σάσα και τη Νέλλη Βάγια και τον Βαγγέλη Αθηναίο.

Εύχομαι να χαρείτε τα χρώματά μου.

Ode to colors

In the past, many painters went to Italy and Southern France to study the light and bright colors. I feel very grateful for having had the chance to live half of my life in Greece. The deep blue of the Aegean Sea and the clear sky, the overwhelming sun sets, the white houses, the purple bougainvillea and the red geraniums fill your mind and soul.

This exhibition comprises works of the last four years covering various techniques and topics. Most of my pictures concentrate on the aesthetic function of arts, some, though, wish to draw your eyes’ attention to more general concerns of mankind.

I would like to thank everybody who supported me with this exhibition in Syros, especially the Cultural and Athletic Organization of Syros, Sassa and Nelly Vaya, Vaggelis Athinaios as well.

Jutta Legien – Βάγια

legien.j@gmail.com

Η Ελγίνεια αποξήλωση του Παρθενώνα. Φθορές και αλλοιώσεις του ναού (του Κοτσιφάκου Ιωάννη-Πρόδρομου, Μουσειολόγου–Συντηρητή Αρχαιοτήτων και Έργων Τέχνης)

Αθήνα. Κάποιοι μένουν σε αυτή επιδεικνύοντας περήφανα τις ελληνικές τους ρίζες, κάποιοι τις φτύνουν και τις θάβουν ντροπιασμένοι. Άλλοι βρίσκονται ή παραμένουν σε αυτή την πόλη ως φιλοξενούμενοι, επισκέπτες ή και φυλακισμένοι. Ανεξάρτητα όμως από τις μεταξύ τους διαφορές όλοι, λιγότερο ή περισσότερο, έχουν στρέψει το βλέμμα τους στον Παρθενώνα. Αυτό το μνημείο στέκει εκεί με όλη τη παγκοσμιότητά του για να θυμίζει πως κάποτε, σε μια περίοδο που ονομάζουμε αρχαιότητα, γεννήθηκαν άνθρωποι που μίλησαν για Ιδανικά, Αξίες και Ιδέες. Και όπως οτιδήποτε μεγάλο μας γεμίζει δέος, μας ενώνει και μας ελευθερώνει, έτσι και αυτό το κτίσμα σύμβολο μας αγκαλιάζει και σαν φάρος φέγγει για να θυμίζει σε όλη την ανθρωπότητα πως ο άνθρωπος έχει υπάρξει και οφείλει να είναι ανώτερο ον. Ίσως αυτός είναι ένας από τους λόγος του κατακερματισμού του από την Βρετανία μέσω του κόμη του Έλγιν στις αρχές του 19ου αιώνα. Μόλα ταύτα νομίζω πως αντί να σβήσουν τη λάμψη του την έκαναν ακόμα πιο βαθειά και αληθινή.
Το blog μας με τιμή, χαρά και μεγάλο ενδιαφέρον σας παρουσιάζει το άρθρο που έγραψε για εμάς ο Ιωάννης Κοτσιφάκος, Μουσειολόγος και Συντηρητής στον Παρθενώνα.

Ο Κοτσιφάκος Ιωάννης Πρόδρομος γεννήθηκε στην Αθήνα το 1979. Σπούδασε Συντήρηση Αρχαιοτήτων και Έργων Τέχνης στο Τεχνολογικό Εκπαιδευτικό Ίδρυμα Αθηνών (Τ.Ε.Ι) και “Μουσειακές σπουδές” στο μεταπτυχιακό διατμηματικό πρόγραμμα του Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών.

Ακολουθεί το άρθρο του ιδίου:

Αναζητώντας μια απάντηση για όλα αυτά που διαδραματίζονται και ακούγονται συχνά πυκνά για τα Ελγίνεια μάρμαρα που αυτή την στιγμή βιώνουν τη μοναξιά της απομόνωσης μακριά από την μητέρα πατρίδα τους, καταλήγουμε στο ίδιο το φυσικό περιβάλλον τους, τον Παρθενώνα του Περικλή της κλασικής εποχής που στέκεται μέχρι σήμερα σε πείσμα των καιρών… εκεί θα συναντήσουμε όλες εκείνες τις φθορές, τα σημάδια και τις μαρτυρίες που κατέγραψε το πανέμορφο αυτό πεντελικό μάρμαρο, από το οποίο ο Φειδίας και οι μαθητές του δημιούργησαν το καλύτερο μνημείο του κόσμου.

 

Εικ. 1. Γενική άποψη της δυτικής πλευράς του Παρθενώνα (φωτογραφία: Ι.Π.Κοτσιφάκος).

Περπατώντας στον ιερό βράχο της Ακρόπολης και προσπερνώντας την Δυτική πλευρά του Παρθενώνα, προς Νότο, αν αφιερώσει κανείς λίγα λεπτά από την οπτική του παρατήρηση και κοιτάξει ψηλά, στο ύψος των τριγλύφων (εικ. 2), θα παρατηρήσει πως οι 32 πανέμορφες και εντυπωσιακές μετόπες (στην νότια και αντίστοιχα στην βόρεια πλευρά του ναού), απουσιάζουν…

Εικ. 2. Άποψη από την νότια πλευρά του Παρθενώνα. Διακρίνονται οι φθορές των τριγλύφων από τον Έλγιν, που έγιναν με μηχανικά μέσα για την απόσπαση των μετοπών (Φωτό: Ι.Π. Κοτσιφάκος).

Ορισμένες από αυτές έχουν μεταφερθεί και ασφαλιστεί με τον καλύτερο δυνατό τρόπο και συντηρηθεί με μεράκι και σεβασμό από τους έμπειρους συντηρητές μας, στο σύγχρονο και νέο μουσείο της Ακρόπολης, ενώ το μεγαλύτερο μέρος αυτών των αρχιτεκτονικών αριστουργημάτων βρίσκονται στο γνωστό Βρετανικό μουσείο. Ο λόγος είναι απλός. Ο Έλγιν, την εποχή εκείνη, με μανία και αγωνία έσπαγε χρησιμοποιώντας μηχανικά μέσα τα σημεία επαφών των γειτονικών μελών, δηλαδή τα τρίγλυφα (εικ. 3), προκειμένου οι μοναδικές για την τελειότητά τους και την τρισδιάστατη απεικόνισή τους μετόπες να αποσπαστούν και να μεταβούν αργότερα στην πατρίδα του, τη Βρετανία. Το αποτέλεσμα αυτής της διαδικασίας επιβεβαιώνεται εύκολα και επισημαίνεται από τους ειδικούς επιστήμονες όπως επίσης και από τις ίδιες τις εικόνες 2 και 3.

Εικ. 3. Άποψη των τριγλύφων της νότιας πλευράς του ναού με τις σπασμένες πλευρές τους για την αποδέσμευση των μετοπών από τον Έλγιν στις αρχές του 19 ου αιώνα. (Φωτο: Ι.Π. Κοτσιφάκος)

Σκίτσο 1. Αναπαράσταση του Θριγκού του Παρθενώνα. Διακρίνονται τα τρίγλυφα και οι μετόπες στο ύψος των διαζωμάτων (σκίτσο: Στίνης Γ.[1])


[1] Δόντας Γ., Μπρούσκαρη Μ., Τραυλός Ι., 1980. «Τα μεγάλα μνημεία του κόσμου«, Εκδοτική Αθηνών, Αθήνα.

Οι μετόπες τοποθετήθηκαν από τους αρχαίους Έλληνες τεχνίτες, «συρταρωτά», ανάμεσα στα τρίγλυφα (για τους αρχιτεκτονικούς όρους, βλ. σκίτσο 1). Με αυτόν τον τρόπο, ασφαλίζονταν τα λεπτά αρχιτεκτονικά μέλη από την πτώση ή μετακίνησή τους από την αρχική τους θέση. Ασφαλώς κατά την διάρκεια της κατασκευής του ναού, αφηνόταν ένα μικρό περιθώριο έτσι ώστε να υπάρχει η δυνατότητα άριστης προσαρμογής από τους μηχανικούς της εποχής στην ακριβή θέση επάνω από τα επιστύλια. Αυτό ακριβώς ήταν το κλειδί που ο Έλγιν δεν είχε φανταστεί ότι υπάρχει, σκαρφαλώνοντας στα 13 περίπου μέτρα με τις πρόχειρες αυτοσχέδιες σκαλωσιές του, και έτσι αναγκάστηκε βίαια και ανελέητα να «ξεκλειδώσει» με τον δικό του όμως τρόπο τα αριστουργήματα αυτά του 5ου αιώνα π.Χ.

Οι βέβηλες πράξεις του Έλγιν ωστόσο, δεν περιορίστηκαν μόνον στην νότια πλευρά του ναού, αλλά και στις υπόλοιπες. Πιο συγκεκριμένα, στην βόρεια πλευρά του Παρθενώνα, για να απομακρύνει αντίστοιχα αρχιτεκτονικά μέλη, χρησιμοποίησε λοστούς, ως μοχλό, για να ωθήσει τα υπερκείμενα γείσα προς το έδαφος προκαλώντας ασφαλώς ανεπανόρθωτες ζημιές στα μάρμαρα αυτά που ζυγίζουν 3 τόνους περίπου το κάθε ένα. Τα αρχιτεκτονικά αυτά στοιχεία παρόλη την ζωγραφική τους διακόσμηση με λευκές σταγόνες σε μπλε κάμπους και χρυσούς μαιάνδρους (που σώζονται μέχρι τις μέρες μας!) δεν αποτέλεσαν υλικό περισυλλογής από τον Έλγιν, παρά μόνο ότι προσέλκυε το βλέμμα του και θα ταίριαζε στην οικία του, χάρη στην γλυπτή τους διακόσμηση και τις εκπληκτικά αποδομένες μορφές. Η όλη διαδικασία “αποξήλωσης” ήταν τόσο βάναυση για το μνημείο που ο τότε Τούρκος στρατιώτης που παρακολουθούσε αμήχανος ενώ φρουρούσε στον βράχο, λύγισε μπροστά στο θέαμα αυτό, που λάμβανε όμως χώρα σε ξένη προς αυτόν αρχαιολογική κληρονομιά, και ξεφώνισε: “κύριε Έλγιν φτάνει πια! Δεν ικανοποιηθήκατε; Σταματήστε αυτή την βίαιη πράξη, δεν αντέχω να βλέπω την καταστροφή αυτή!”

Η μανία ωστόσο του Λόρδου, μπροστά στην ευκαιρία της περισυλλογής αυτού του ανεκτίμητου θησαυρού, τον οδήγησε σε μια ακόμη πιο επιθετική απόσπαση, αυτή την φορά στο εξωτερικό τμήμα του σηκού του ναού, στην περίφημη ζωφόρο, που ¨τρέχει¨περιμετρικά αυτού. Εκεί, με ειδικά πριόνια μαρμάρου, κατακρεούργησε κυριολεκτικά τους λίθους αυτούς πίσω από τον γλυπτό διάκοσμο έτσι ώστε σε επόμενη φάση να μπορεί να αποδεσμεύσει τη γλυπτή παράσταση από το υπόλοιπο τμήμα του αρχιτεκτονικού μέλους.

Ασφαλώς οι όποιοι θράνη (βλ. σκίτσο 2) τον εμπόδιζαν στην εργασία του, ακολούθησαν και αυτοί την καθοδική πορεία (πτώση) προς το έδαφος με την πιο πάνω διαδικασία, άσχετα από την εντυπωσιακή τους διακόσμηση με τους διπλούς χρυσούς μαιάνδρους, το λέσβιο και το δωρικό κυμάτιο που σε πολλούς από αυτούς διατηρείται ακόμη και στις μέρες μας.

Σκίτσο 2. Θράνη και τα λοιπά αρχιτεκτονικά μέρη στο ύψος της ζωφόρου του Παρθενώνα. (σκίτσο: Στίνης Γ.)

Τέλος, στην εικόνα 7 παρουσιάζονται τα αυθεντικά γλυπτά των τυμπάνων του Παρθενώνα που βρίσκονται στο νέο μουσείο της Ακρόπολης και τα αντίγραφα εκείνων των σημαντικών τμημάτων που εντοπίζονται στο Βρετανικό μουσείο.      Είναι γνωστό πως τα αγάλματα του αετώματος αποτέλεσαν ιδιαίτερα ελκυστική ενότητα για να αποσπαστεί από τον Έλγιν αφού είναι μνημειώδη και περιγράφουν την έριδα μεταξύ Αθηνάς και Ποσειδώνα για την διεκδίκηση της πόλης της Αθήνας και την γέννηση της Αθηνάς, στην Ανατολική πλευρά του ναού.

Εικ. 7.   Γενική άποψη από τα γλυπτά του δυτικού τυμπάνου του Παρθενώνα που φυλάσσονται στο νέο μουσείο της Ακρόπολης. Ανάμεσα στα αυθεντικά, διακρίνονται και τα αντίγραφα εκείνων των τμημάτων που έχουν αποσπαστεί και βρίσκονται σήμερα στο Βρετανικό μουσείο (Φωτογραφία: Ι.Π. Κοτσιφάκος)

Είναι σημαντικό εδώ να τονιστεί πως το μικροκλίμα που επικρατεί στο εσωτερικό του νέου μουσείου της Ακρόπολης είναι το ιδανικό βάσει των προδιαγραφών προληπτικής συντήρησης ενώ η ασφάλεια των χώρων είναι ύψιστη προσφέροντας τις καλύτερες συνθήκες έκθεσης και διατήρησης των γλυπτών της Ακρόπολης των Αθηνών.

Το παρόν άρθρο αποτελεί μια προσέγγιση της απόσπασης των γλυπτών του Παρθενώνα από τον Έλγιν περισσότερο ουσιαστική παρά επιδερμική, τονίζοντας τις συγκεκριμένες αλλοιώσεις που η όλη προσπάθεια και ολοκλήρωση της κλοπής του Λόρδου χαράχτηκαν κυριολεκτικά ανεξίτηλα στο τελειότερο μνημείο του κόσμου αλλά και στις καρδιές των Ελλήνων που δίκαια αισθάνονται φτωχότεροι όσον αφορά την πολιτιστική τους κληρονομιά, που άνοιξε τους δρόμους σε όλες τις επιστήμες του κόσμου, αλλά και εξαπατημένοι για την εξέλιξη του θέματος που μοιάζει να παγώνει στο παρόν, αλλά ελπίζει στο μέλλον..

Κοτσιφάκος Ιωάννης Πρόδρομος

Μουσειολόγος – Συντηρητής Αρχαιοτήτων και Έργων Τέχνης

jkotsifakos@yahoo.com

Το φωτογραφικό υλικό που αναρτήθηκε είναι προσωπική συλλογή και παρατίθεται με επιφύλαξη πάντων νόμιμων δικαιωμάτων μου με σκοπό την εύκολη κατανόηση του άρθρου από τον αναγνώστη.

 

What a wonderful world (BBC video)

Ένα υπέροχο video που δημιούργησε το BBC διαφημίζοντας τις σειρές ντοκιμαντέρ του ίδιου του καναλιού. Το video ανέβηκε στις 7 Δεκεμβρίου 2011 και από τότε  μόνο στο youtube το έχουν απολαύσει πάνω από 8.500.000 επισκέπτες στο Ίντερνετ. Αντί για αφήγηση χρησιμοποιούνται οι στίχοι του μοναδικού «What a wonderful world». O αφηγητής δεν είναι άλλος από τον 86χρονο πλέον David Atτenborough, παρουσιαστή ντοκιμαντερ του BBC εδώ και 50 χρόνια και φυσιολάτρη. Ξεκλέψτε 2 λεπτά για να το δείτε. Ίσως τελικά πρέπει να ξανακοιτάξουμε προς τη φύση. Εκεί υπάρχει ηρεμία, αλλά δεν γυρίζουμε τη ματιά μας πια γιατί δεν προλαβαίνουμε… Τί κρίμα…

Video:

www.youtube.com/watch?feature=player_embedded&v=auSo1MyWf8g

Περισσότερες πληροφορίες για τον David Atτenborough εδώ:

http://en.wikipedia.org/wiki/David_Attenborough

AnimaSyros 5.0: Διεθνές φεστιβάλ και Φόρουμ Κινουμένων Σχεδίων στη Σύρο

Τα κινούμενα σχέδια μπαρκάρουν για την Ερμούπολη της Σύρου , «κάνουν κατάληψη» για 4 ημέρες (20 με 23 Σεπτεμβρίου) στο Θέατρο Απόλλων, στο Πνευματικό κέντρο, στο Πανεπιστήμιο Αιγαίου και στην Πλατεία Μιαούλη και μας μυούν στον φανταστικό τους κόσμο. Από το 2008, το φεστιβάλ πραγματοποιείται κάτω από τον κυκλαδίτικο ήλιο και περιλαμβάνει προβολές ταινιών κινουμένων σχεδίων, αφιερώματα σε Διεθνή Φεστιβάλ, επαγγελματικό φόρουμ με τη συμμετοχή καταξιωμένων ελλήνων και ξένων δημιουργών & επαγγελματιών, εργαστήρια για φοιτητές και μαθητές δημοτικού, το εφαρμοσμένο εργαστήρι making of που καταγράφει λεπτό προς λεπτό το φεστιβάλ, πάρτυ κι άλλες παράλληλες δράσεις.

Πληροφορίες και πλήρες πρόγραμμα για το Φεστιβάλ στη φοιτητική διαδικτυακή πύλη του Πανεπιστημίου Αιγαίου:

http://my.aegean.gr/web/article3099.html

Video από τις περσινές εκδηλώσεις:

http://vimeo.com/29778249

Coursera: Υψηλού επιπέδου εκπαίδευση χωρίς κανένα κόστος

Σε μια εποχή που το ρευστό αποτελεί μουσειακό είδος είναι πολύ δύσκολο να σου παρέχονται υπηρεσίες πολύ υψηλού επιπέδου χωρίς να χρειαστεί να βάλεις το χέρι στην τσέπη και χωρίς να σηκωθείς από το γραφείο σου. Κι όμως, κάτι τέτοιο συμβαίνει σε μεγάλο βαθμό με το coursera.

Ένας πολύ καλός φίλος, Έλληνας επιστήμονας που ζει μόνιμα στο εξωτερικό, μας το πρότεινε στις αρχές του καλοκαιριού. Μου ήταν δύσκολο να πιστέψω αρχικά πως θα μπορούσα να «σπουδάσω» ή έστω να παρακολουθήσω κάποιο course Αμερικανικών και Βρετανικών Πανεπιστημίων από απόσταση και εντελώς δωρεάν. Αλλά το coursera.org το παρουσίαζε ξεκάθαρα και ολοκληρωμένα. Πάνω από 200 διαφορετικά courses «τρέχουν» μπροστά σου από 30 και πλέον από τα μεγαλύτερα Πανεπιστήμια του κόσμου. Ανάμεσά τους, ονόματα που υπό άλλες συνθήκες απαιτούν πολύ χρήμα για να παρακολουθήσεις ένα distance learning course: Princeton, Michigan, John Hopkins, Stanford και η λίστα πρόσφατα μεγάλωσε με επίσης φημισμένα ιδρύματα της Ευρώπης , όπως το University of Edinburgh και το Ecole Polytechnique Federale της Λωζάννης.

Η όλη προσπάθεια των ιδρυτών του Coursera, για τους οποίους μπορεί κανείς να διαβάσει στον ιστότοπο που παρατίθεται, πήρε σάρκα και οστά όταν τον Απρίλιο του 2012, 16.000.000 προσφέρθηκαν από τους John Doerr (ο οποίος έχει επίσης χρηματοδοτήσει κολοσσούς όπως η Netscape, Google και Amazon) και τον Scott Sandell, πέμπτο πλουσιότερο επενδυτή σε τεχνολογίες Πληροφορικής το 2011 σύμφωνα με τη σχετική λίστα Forbes. Η συνεργασία αρχικά με 4 Πανεπιστήμια κολοσσούς (Princeton, Stanford, Michigan, Pennsylvania) και η τεχνογνωσία της ομάδας που έστεισε το όλο εγχείρημα, έφερε το coursera σήμερα, μόλις μερικούς μήνες μετά, να απαριθμεί πάνω από 1.000.000 φοιτητές σε 196 χώρες.

Η προσωπική εμπειρία μετά την ολοκλήρωση ενός course σε θέμα σχετικό με το διαδίκτυο και τα δίκτυα γενικότερα, διάρκειας 7 εβδομάδων, μόνο θετικά σχόλια προκαλεί. Οργανωμένο στήσιμο, αυστηρές ημερομηνίες για τις εργασίες και τα quizzes, forums φοιτητών, πολύ καλά καταρτισμένοι καθηγητές και εργασίες υψηλού ακαδημαϊκού επιπέδου συνθέτουν το παζλ της επιτυχίας. Υπάρχει όμως και ένα «αλλά». Το coursera δεν είναι κάτι που μπορείς να το δεις χαλαρά σαν να νοίκιασες ένα DVD και πας στο σπίτι να το δεις. Οι γνώσεις που προσφέρει είναι Πανεπιστημιακού επιπέδου, στα περισσότερα courses δίδεται πιστοποιητικό, εφόσον βέβαια περάσει κανείς τις εργασίες και φτάσει μια βάση της τάξης του 75%. Επομένως, θα πρέπει ο ενδιαφερόμενος να το δει σοβαρά, ώστε να ωφεληθεί πραγματικά από αυτό και να γεμίσει το χρόνο του με κάτι πολύ επoικοδομητικό στον τομέα που τον ενδιαφέρει. Και αυτός μπορεί να είναι από Στατιστική και Φαρμακολογία, μέχρι Παγκόσμια Μουσική. Είναι τέτοιο το εύρος των courses που παρέχονται, που σίγουρα κάτι ενδιαφέρον υπάρχει για τον καθένα.

Τέλος, είναι απαραίτητο να έχει κάποιος ένα πολύ καλό υπόβαθρο Αγγλικής Γλώσσας, τουλάχιστον επιπέδου C1 (Advanced). Διαφορετικά, θα είναι δύσκολο να παρακολουθήσει videos του καθηγητή και πολύ περισσότερο να γράψει μια ακαδημαϊκή εργασία. Επίσης θα πρέπει να γνωρίζει ότι θα χρειαστεί 4-8 ώρες την εβδομάδα μελέτης για 5 έως 12 εβδομάδες που διαρκεί η κάθε σειρά, κάτι το οποίο είναι μηδαμινό μπροστά στην επικαιροποιημένη γνώση που το coursera προσφέρει. Ίσως για αυτό, στο course που παρακολουθήσαμε ξεκίνησαν 41000 άτομα, αλλά στην πηγή έφτασαν λιγότεροι από 6000. Είναι κι αυτό ένας στόχος, μια πρόκληση. δεν υπάρχουν κάποιες απαιτήσεις εισαγωγής, απλά δηλώνεις συμμετοχή και στην πορεία δεν υπάρχει κανένα είδος penalty αν δεν μπορείς να συνεχίσεις. Τα ίδια τα μαθήματα όμως έχουν απαιτήσεις και θέλουν το χρόνο τους.

Εμείς, θα συνεχίσουμε να παρακολουθούμε μαθήματα εκεί και να σας ενημερώνουμε.  Ίσως είναι καιρός να αφήσει κανείς  το τηλεκοντρόλ και να δώσει μια ευκαιρία γνώσης στον εαυτό του. Το μέλλον στην εκπαίδευση είναι κάπως έτσι και είναι ευχάριστο που προς το παρόν τουλάχιστον παρέχεται δωρεάν.

Περισσότερες πληροφορίες:

https://www.coursera.org/