Σινεμά: Skyfall vs Cloud Atlas

Τα είδαμε και τα δύο. Οι δύο άκρες ενός σινεφίλ; Ίσως. Το σίγουρο είναι ότι οι δύο ταινίες προκαλούν διαφορετικά συναισθήματα στο θεατή, μιας και ανήκουν σε δύο διαφορετικές σινεσφαίρες. Ο λάτρης της περιπέτειας θα χουζουρέψει στο βολικό κάθισμά του και μεταξύ νάτσος, cola και popcorn θα ακολουθήσει τον Bond (Daniel Craig ) σε Λονδίνο, Κωνσταντινούπολη και Σαγκάη να κάνει…τα πάντα. Ή τουλάχιστον πολύ περισσότερα από όσα ένας καλός stuntman θα μπορούσε. Άλλωστε τι Bond θα ήταν, αν ήταν τρωτός σαν θνητός… Αυτό ορίζει το παρελθόν του πράκτορα. Πενήντα χρόνια Bond, 23 ταινίες γεμάτες μεγάλα ονόματα (Sean Connery,  Roger Moore, Timothy Dalton, Pierce Brosnan) έχουν φτιάξει μόνες τους μια κατηγορία, την οποία με ήλιο ή χιόνι οι φανατικοί του είδους θα παρακολουθήσουν. Από το τελευταίο sequel πάντως, δύο σημεία μας τράβηξαν περισσότερο: Πρώτον, παρόλο που ο Craig κατέθεσε ψυχή και σώμα, για μας ο εκπληκτικός ήταν – για μια φορά ακόμη – αυτός ο περίεργος Ισπανός ονόματι Χαβιέ Μπαρδέμ. Και μόνο για την ερμηνεία του, θα το ξαναβλέπαμε. Και δεύτερον βέβαια, το «ντύσιμο» της ταινίας με την υπέροχη φωνή της Adele.

Skyfall

Από την άλλη, το Cloud Atlas απευθύνεται σε διαφορετικό κοινό και σίγουρα δεν είναι η καλύτερη επιλογή να το δει κανείς μετά από 10-12 ώρες στο γραφείο… Βλέπετε, χρειάζεται καθαρό μυαλό για να παρακολουθήσεις 6 διαφορετικές ιστορίες να ξετυλίγονται ταυτόχρονα και μάλιστα σε 172 λεπτά… Και αν βρεθεί κανείς σε αίθουσα τύπου Village ή Cosmopolis, όπου σε μεγάλου μήκους ταινίες δεν υπάρχουν διαλείμματα, βεβαιωθείτε ότι έχετε πέρα από καλή παρέα και μια κενή θέση για νερό και nachos με σως, chips, etc.

Κι όμως. Παρόλη τη διάρκεια, η ταινία σε κρατά σε εγρήγορση. Για δύο κυρίως λόγους. Ο πρώτος λέγεται Τομ Χανκς σε μια από τις καλύτερες και δυσκολότερες performances της καριέρας του μέχρι τώρα. Με έξι διαφορετικούς και εξίσου δύσκολους ρόλους, ανταποκρίνεται τέλεια στις απαιτήσεις και στο τέλος απλά του βγάζεις το καπέλο. Ο δεύτερος, ο ήπιος τρόπος με τον οποίο το τρίο των σκηνοθετών – τα αδέλφια Γουακόφσκι (The Matrix) και ο Τομ Τίκβερ (Run Lola, run) – «γλιστρούν»  από τον έναν ιστό της ανθολογίας στον άλλο, τόσο επιδέξια που αναρωτιέσαι και ο ίδιος πότε πέρασες σε άλλη – παράλληλη – ιστορία.

tom-hanks-cloud-atlas-

Σε γενικές γραμμές, θα προτείναμε και τις δύο ταινίες, φτάνει να μην…μπερδευτείτε. Μην πάτε οικογενειακώς να δείτε το Cloud Atlas και αντιθέτως με την ρομαντική σας sweetheart να δείτε Daniel Craig. Άλλωστε, κάθε ταινία έχει συγκεκριμένα μηνύματα, άρα και αποδέκτες. The choice is yours. Καλή διασκέδαση λοιπόν.

Τα trailers των ταινιών:

http://www.skyfall-movie.com/site/

http://cloudatlas.warnerbros.com/

Advertisements

Χριστουγέννων…γλώσσα (από τη Νατάσα Ρ.)

ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ… ΓΛΩΣΣΑ

 

Να ετυμολογήσουμε τη λέξη «Χριστούγεννα»; Γιατί όχι… στη δουλειά μου έχω ακούσει και πιο παράξενα.

Λοιπόν… «Χριστούγεννα»: η δεσποτική εορτή της γέννησης του Χριστού. Μα και βέβαια γιορτάζει όλος ο κόσμος.

Δεν βλέπετε;

Τις πολύχρωμες ημέρες αργίας; Αναβοσβήνουν σαν παρενθέσεις  σε ρυθμό τραγουδιού, του οποίου όλοι θυμόμαστε τους στίχους…

(πάντα στην περίπτωση που υπάρχει εργασία)

Δεν ακούτε;

Τις προφανείς ευχές που μας βγάζουν απ’ τη δύσκολη θέση του άπιστου; Ακούγονται σαν προφάσεις εν αμαρτίαις…

Δεν βιώνετε;

Τα οικογενειακά τραπεζώματα, που στην καλύτερη περίπτωση εξελίσσονται σε ανανέωση όρκων κοινή συναινέσει;

Δεν νιώθετε την αγάπη;

Υπάρχει πάντα η περίπτωση να σας τύχει στην ανταλλαγή δώρων.

Το νόημα των Χριστουγέννων.

Δεχτείτε την με ταπεινότητα ζητιάνου κι απολαύστε τη βράβευση του γενναιόδωρου δότη, μια και στη ζωντανή μας γλώσσα,  το αυτονόητο είναι πια συνώνυμο της υπέρβασης.

 

Ν.Ρ.

Dedicated to George Lalazissis / Αφιερωμένο στο Γιώργο Λαλαζήση

Dedicated to our good friend George Lalazissis, who decided to leave us early, making us feel poorer without his pure laughter and witty comments. The painting at the bottom is one of his creations as well…

Dear «compadre»,

I was wondering how you are up there, since – even now –  you managed to surprise us once again… So I decided to send you this poem, which I really like, to stimulate your mind, to challenge you to comment once again, via our blog, which according to your words, was your morning habit, together with your coffee and first cigarette. So, here it is, sir. It’s about love, a feeling we both have always been fans of. «The head does its best, but the heart is the boss»…Isn’t it Georgie?

I miss you George,  all of us do…

«After the Lunch», by Wendy Cope

On Waterloo bridge, where we said our goodbyes

the weather conditions bring tears to my eyes.

I wipe them away with a black woolly glove

and try not to notice I’ve fallen in love.

On Waterloo bridge I’m trying to think:

This is nothing. You’re high on the charm and the drink.

But the jukebox inside me is playing a song

that says something different. And when was it wrong?

On Waterloo bridge with the wind in my hair

I am tempted to skip. You’re a fool. I don’t care.

The head does its best, but the heart is the boss

I admit it before I’m halfway across.

Painting by George Lalazissis

Painting by George Lalazissis

Εμείς… «οι άλλοι». Σκέψεις για τον…κακό μας εαυτό, από τη Νατάσα Ρ.

ΕΜΕΙΣ… « οι άλλοι »

ΤΑ ΑΤΟΜΑ

Σιχαίνομαι τις παροτρύνσεις του είδους «ξυπνήστε», «αντισταθείτε», «ερωτευτείτε», «υπομείνετε», «ελπίζετε», «γκρεμίστε», «δημιουργήστε».

Ξεχνώ τις στατιστικές για την ανεργία και την υπογεννητικότητα. Τις δυσοίωνες ή παραπλανητικές προβλέψεις.

Αδιαφορώ για τις γενικές, γλαφυρές περιγραφές της σύγχρονης πραγματικότητας. Κλείνω τ’ αυτιά στις δημοσιογραφικές προσεγγίσεις της μιζέριας μας.

Παρατηρώ το άτομο. Εμένα, εσένα, τον γνωστό, τον ξένο, τον φίλο, τον εχθρό.

ΟΙ ΣΚΙΕΣ

Μας βλέπω που παλεύουμε χρόνια τώρα να θάψουμε όποια ασχήμια νομίζουμε πως σέρνεται μέσα μας. Πριν την κρίση. Ν’ απαρνιόμαστε κομμάτια μας …τον ανήθικο, τον τρελό, ν’ αγνοούμε τον εγκληματία, τον διάβολο που παίζει με το μυαλό μας. Βλέπεις, δεν εναρμονίζονται με την υπάρχουσα τάξη και ηθική. Το αποτέλεσμα; Μέσα σε δύσκολες συνθήκες αβεβαιότητας, ανέχειας και φόβου, πολλές απ’ τις σκοτεινές αυτές φιγούρες της ψυχής μας, που με τόση επιμέλεια κρύβαμε ως τώρα,  παρασύρονται από το αγελαίο τους ένστικτο και μας οδηγούν να κουρνιάσουμε κάτω απ’ το ασφαλές πέπλο ακραίων  ομάδων, οργανώσεων, σωτήρων.

ΟΙ ΕΧΘΡΟΙ

Νάτοι  λοιπόν… Πήραν τη μορφή μας. Τώρα έχουν το πάνω χέρι όλοι οι πρώην εχθροί , όχι οι άλλοι, αλλά οι δικοί μας, που τόσο έξυπνα φροντίζαμε να τους καθρεφτίζουμε στους απέναντι. Αφού δεν  δεχτήκαμε την υπόστασή τους όταν είχαμε την ευκαιρία, αφού δεν τους δώσαμε μέσα μας τη θέση που συνειδητά έπρεπε εμείς να επιλέξουμε για κείνους, σήκωσαν κεφάλι.

ΕΜΕΙΣ

Να μαστε λοιπόν… συμπορευόμαστε με κάθε είδους ομάδες, ανώνυμες άρα ανεύθυνες, στολισμένοι με κάθε είδους λάβαρα και σύμβολα, κραυγάζοντας συνθήματα και κατάρες προς πάσα κατεύθυνση, έτσι ώστε να μη βρίσκουν ποτέ στόχο και την ίδια στιγμή  αναρωτιόμαστε

« μα πότε επιτέλους θα ξυπνήσει ο κόσμος; »

ΟΙ ΑΛΛΟΙ…

Ε, λοιπόν, οι άλλοι δε θα ξυπνήσουν ποτέ όσο εγώ κοιμάμαι  κοιμίζοντας τους «άλλους» μέσα μου.

Η αλλαγή είναι ατομική υπόθεση.

Οι ήχοι της αρχαίας Ελληνικής μουσικής παίρνουν μορφή και σχήμα στα χέρια του Νικόλαου Μπρά

mpras

Ένα πλήρες άρθρο από το φίλο του blog Ιωάννη – Πρόδρομο Κοτσιφάκο αφιερωμένο στον παγκοσμίως γνωστό Έλληνα κατασκευαστή μουσικών οργάνων Νικόλαο Μπρα. Το blog ευχαριστεί θερμά τον κ. Κοτσιφάκο για τις πολύτιμες πληροφορίες που συνέλεξε και για το φωτογραφικό υλικό που μας παρείχε για το άρθρο αυτό.

Σύντομο βιογραφικό σημείωμα

Ο Νικόλαος Μπράς γεννήθηκε το έτος 1949 στο Ηράκλειο Κρήτης. Κατάγεται από μουσική οικογένεια. Ο ίδιος παίζει κορνέτα. Έχει σπουδάσει ραδιοτεχνία ενώ το 1977 άρχισε να κατασκευάζει μουσικά όργανα, κυρίως παραδοσιακά , αρκετά από τα οποία χρησιμοποιούνται από φημισμένους μουσικούς (Ρός Ντέιλη, Στέλιος Βαμβακάρης κ.α.).

Το 1982 κατασκεύασε το πρώτο του βιολί , απασχόληση στην οποία έκτοτε αφιερώθηκε. Σήμερα έχει αναδειχθεί σε έναν φημισμένο κατασκευαστή κλασικών εγχόρδων οργάνων με διεθνή αναγνώριση. Το 1994 έλαβε μέρος στον 7ο Διεθνή 3ετή διαγωνισμό «ANTONIOSTRADIVARI», στην Cremona της Ιταλίας ,για κατασκευή και ήχο. Τα βιολιά του (2) ,έτυχαν ιδιαίτερης τιμητικής διάκρισης και εκτέθηκαν στο Μουσείο “AntonioStradivari”.

Σήμερα τα βιολιά του τυγχάνουν ιδιαίτερης εκτίμησης από διαπρεπείς Σολίστες-Μουσικούς όπως: Λ. Καβάκος, Οδ. Κορρέλης, Γ. Δεμερτζής, Γ. Χατζής, Δ. Σειράς, Χ. Σειρά, Ι. Λουκά, Μ. Σούκας, Μ. Παπαστάμου, Γ. Νάσος κ.α. Επίσης έχει επισκευάσει παλαιά όργανα μεγάλης αξίας με επιτυχία όπως (Ant. StradivariJos. GuarneriJ.B.GuadagniniJ.B.Vuilaume κ.α.). Το 1980 κατασκευάζει τα πρώτα αρχαία ελληνικά όργανα, Λύρα-Βάρβιτος.

Το 1995 αφοσιώνεται σε αυτά, ερευνώντας σε βάθος γραπτά κείμενα και ζωγραφικές παραστάσεις που απεικονίζουν μουσικά όργανα (αμφορείς- κρατήρες-μαρμάρινες ανάγλυφες πλάκες κ.α. ).

Στις 5 Σεπτεμβρίου του 2002 στους Δελφούς, ήχησε για πρώτη φορά το τετράδισκο μουσικό όργανο (Χαλκεόφωνο), σε μουσικό έργο με τίτλο “ΕΙΣΑΙ ΕΝ” που συνέθεσε ο Γιάννης Χατζής και ο Γιώργος Χατζής , υπό την διεύθυνση του διακεκριμένου (Ιατρού – Καρδιολόγου) συνθέτη, Θανάση Δρίτσα με το σύνολο ‘‘MUSICTHERAPYENSEMBLE’’.

 Αρχαία Ελληνικά Όργανα που κατασκεύασε ο Νικόλαος Μπράς , βρίσκονται στο Υπουργείο Αιγαίου, σε ιδιωτικές συλλογές επιστημόνων, συλλεκτών, επιχειρηματιών και οργανισμών. Μουσικά σχήματα όπως ‘‘ΔΑΙΜΟΝΙΑ ΝΥΜΦΗ’’-‘‘ΜΕΛΙΠΝΟΟΝ’’ – ‘‘ΤΕΤΡΑΚΤΥΣ’’ – ‘‘ΘΡΙΝΑΚΙΑ’’, παίζουν με αρχαία ελληνικά μουσικά όργανα, που κατασκεύασε ο ίδιος. Στα πλαίσια της Ελληνικής Προεδρίας 2003, πραγματοποιήθηκε έκθεση των οργάνων του, στο Βερολίνο, από τον Ιούνιο ως τον Αύγουστο 2003. Η ίδια έκθεση είχε παρουσιαστεί στα Βασιλικά Μουσεία Τέχνης και Ιστορίας των Βρυξελλών (Φεβρουάριος – Μάιος 2003), με την υποστήριξη του Υπουργείου Πολιτισμού.

Το έργο του Νικόλαου Μπρά, τελεί υπό την αιγίδα του ομίλου UNESCO Αττικής.

Η συλλογή

Η δημιουργία μιας συλλογής είναι ένας από τους τρόπους οργάνωσης της σχέσης μας με τον εξωτερικό υλικό κόσμο, μέρος του οποίου αποτελούν οι συλλογές. Ο σχηματισμός συλλογών αποτελεί μέρος της σχέσης μεταξύ του υποκειμένου και του αντικειμένου.

Η προέκταση της προσωπικότητας του συλλέκτη είναι τα αντικείμενα που συλλέγει και με τα οποία ζει. Οι συλλογές λοιπόν αποτελούν μια ομάδα αντικειμένων τα οποία επιλέχθηκαν για κάποιο σκοπό και τα οποία μοιράζονται με κοινή ταυτότητα. Τα αντικείμενα αυτά αποτελούν μονάδα μιας σειράς, μέρος ενός συνόλου και έχουν μια κυρίαρχη αντιπροσωπευτική αξία. Κατά μια έννοια, η συλλογή θεωρείται από τον κάτοχό της εξαιρετικής σημασίας ή ως παρακαταθήκη και μπορεί να έχει αισθητικό χαρακτήρα, να αποτελεί μια φαντασίωση, φετίχ, αξιοποίηση ελεύθερου χρόνου (Hobby), κίνδυνος, πόθος κ.α. Το «συλλέγειν» είναι η συγκέντρωση πραγμάτων που ανήκουν σε μια συγκεκριμένη κατηγορία, αποτελώντας μια ενότητα που τυχαίνει να συναρπάζει τον συλλέκτη και η συλλογή είναι το αποτέλεσμα αυτής της συγκέντρωσης.

Ο κατασκευαστής – ερευνητής και συλλέκτης Νικόλαος Μπράς

Ο ιδιώτης της συλλογής έγχορδων μουσικών οργάνων είναι ένας πολυτάλαντος και διακεκριμένος κατασκευαστής μουσικών οργάνων. Είναι ένας χαρισματικός άνθρωπος, μια πολυσύνθετη προσωπικότητα με ιδιαίτερες ικανότητες. Φαντασία και αντίληψη μεγάλη, που οι εμπειρίες του σε όλες τις τέχνες (γλυπτική, ζωγραφική, μουσική, κ.α.) τον κάνουν να ξεχωρίζει σε όλο τον κόσμο και δικαίως να κατέχει διεθνώς τον τίτλο του «Έλληνα Στραντιβάριους». Δύσκολα μπορεί κανείς να εκφράσει μέσα σε λίγες λευκές σελίδες τα συναισθήματα και τις εντυπώσεις που του δημιουργούνται ύστερα από την πρώτη και μόνο φορά που θα τον συναντήσει. Μεγάλου φήμης καλλιτέχνες και επιστήμονες όπως ο Ιατρός-καρδιολόγος και συνθέτης Αθανάσιος Δρίτσας, ο Λεωνίδας Καβάκος, ο Μ. Παπαστάμου, ο Γ. Δερμετζής κ.α. έχουν γράψει με ανεξίτηλο μελάνι τις μοναδικές τους εμπειρίες για τον κ. Νικόλαο Μπρά.

Χάρη σ’ αυτόν η συλλογή αυτή υπάρχει και εμπλουτίζεται δίνοντάς μας την ευκαιρία να αντικρίσουμε τα αυθεντικά βιολιά της εποχής που ανθούσε η μουσική κυρίως στην Ιταλία, την Γαλλία και την Γερμανία, τα χειροποίητα υψηλής ποιότητας βιολιά του καθώς επίσης και τις ασύλληπτες αυτοσχέδιες δημιουργίες του με έμπνευση από τα αρχαία ελληνικά μουσικά όργανα και σχέδια που πηγάζουν από προσωπικές εμπειρίες και μελέτες.

Αφετηρία μιας μεγάλης συλλογής

            Η συλλογή του Νικόλαου Μπρά είναι μια ξεχωριστή και με ιδιαίτερο χαρακτήρα συλλογή που ξεκίνησε το 1977.

Η αγάπη του για την τέχνη και την μουσική τον οδήγησαν στο να κατασκευάζει με ευφάνταστα υλικά, πρωτότυπα σχέδια και μοναδικά σε ήχο, έγχορδα και όχι μόνο όργανα.

Ποικίλοι προβληματισμοί και συγκρούσεις σκέψεων στο εσωτερικό του, όπως η κατανόηση της δομής που δεν φαίνεται, η αναζήτηση του ήχου που δεν έχει σύνορα (έχει ομοιότητες όμως με την ενέργεια και την διαδρομή του ηλεκτρικού ρεύματος) τον οδήγησαν το 1982 στην κατασκευή του πρώτου του βιολιού που και σ’ αυτό δεν είχε πρότυπο να μιμηθεί. Ο λόγος που διάλεξε να συλλέγει αλλά και να κατασκευάζει τέτοια αντικείμενα είναι το γεγονός ότι τον ίδιο διακατέχει μια μανία τελειότητας αλλά και το ότι νιώθει βαθειά ικανοποίηση όταν το τολμηρό του χαρακτήρα τον οδηγεί στο να αντιμετωπίζει το δύσκολο με τρόπο θαυμαστό. Έκτοτε αναδείχθηκε σε έναν χαρισματικό οργανοποιό αλλά και επι τριάντα χρόνια αξιόλογο και επίζηλο συλλέκτη σπανίων μουσικών οργάνων. Η διπλή αυτή ιδιότητα αποτελεί για τον Νικόλαο Μπρά τρόπο ζωής.

 

Τα αναβιωμένα αρχαία Ελληνικά μουσικά όργανα

Απόρροια όλων των ερευνών και μελετών πάνω στην αρχαία Ελληνική αγγειογραφία (αμφορείς, κρατήρες, ληκύθους κ.α.) τα αρχαιολογικά τεκμήρια, τις μαρμάρινες ανάγλυφες πλάκες, αλλά και τις αρχαίες πηγές επέτυχε ο Νικόλαος Μπράς με μοναδικό τρόπο να αποδώσει σε πραγματική διάσταση όλα εκείνα τα μουσικά όργανα που ηχούσαν κάποτε στην αρχαία ελληνική γή, στην αρχαία αγορά, στα σπίτια, στα συμπόσια, στις συνάξεις των Ελλήνων..

Η μοναδικότητά τους δεν έγκειται μόνον στο γεγονός ότι αποτελούν πιστά αντίγραφα εκείνων της αρχαίας Ελλάδας, αλλά στο γεγονός ότι ηχούν και χορδίζονται κανονικά! Δεν είναι μόνον έργα τέχνης αλλά λειτουργικά μουσικά όργανα!

Ανάμεσα στα τεχνουργήματα αυτά ξεχωρίζουν για την μοναδικότητά τους και τις κατασκευαστικές τους λεπτομέρειες ο πρόγονος του σαντουριού, το «Σύντονον», το «Χαλκεόφωνο», η λύρα του Ερμή,  κ.α.

Συνδυασμοί υλικών, όπως ξύλα ερυθρελάτης, σφενδάμι, και άλλα ξύλα που αντικατέστησαν το όστρακο της χελώνας – κάτι που έκαναν και οι αρχαίοι Έλληνες συμβάλλοντας στο οικολογικό πρόβλημα του πλανήτη – δέρματα, μέταλλα, τελαμώνες, κ.α. αποτελούν τα δομικά στοιχεία των μουσικών οργάνων ενώ η εμπίεστη τέχνη, η ζωγραφική, η γλυπτική και άλλες τεχνικές, τα εμπλουτίζουν και τα ολοκληρώνουν χαρίζοντας τους μια μοναδική οπτική εμπειρία, καλαισθησία και εξωτική ηχητική.

Ατενίζοντας το μέλλον

Οι υψηλού επιπέδου δημιουργίες του Νικόλαου Μπρά, έχουν απώτερο σκοπό, την έρευνα, μελέτη αλλά και ψυχαγωγία καθώς δίνουν την ευκαιρία στους επισκέπτες, ειδήμονες και μη, να ταξιδέψουν και να γευθούν τους ήχους της μουσικής της αρχαιότητας αλλά και του σήμερα. Η πρόσβαση, χρήση και διάδραση που είναι επιτρεπτή σε ορισμένα απο αυτά τα αναβιωμένα μουσικά όργανα, συμπληρώνουν την γνώση και πληροφορία, που μπορεί να συλλέξει κανείς και μέσα από την αρχαία ελληνική αγγειογραφία. Έτσι, η μοναδικότητα και η διαχρονικότητα του αρχαίου ελληνικού πολιτισμού προσεγγίζεται και εκτιμάται ακόμη περισσότερο, που σε πείσμα των καιρών διατηρείται και αντιστέκεται σθεναρά σε όσους θέλουν να δείχνει αδύναμος και πλέον ξεπερασμένος.

Μέσα από την εκπαίδευση και την ευαισθητοποίηση των σύγχρονων Ελλήνων γύρω από την αρχαία ελληνική μας μουσική παράδοση, η εκπληκτική αυτή τέχνη, θα καλλιεργήσει την ψυχική υγεία αλλά και θα ξαναζωντανέψει το ηθικό φρόνιμα και το πνεύμα των αρχαίων Ελλήνων που δείχνει μεν εξασθενημένο στο παρόν δεν παύει όμως να υπάρχει βαθιά μέσα στις καρδιές μας..

Για περισσότερες πληροφορίες επισκεφτείτε το site: www.nikolaosbrass.com

Το φωτογραφικό υλικό που παρουσιάζεται στο παρόν άρθρο ανήκει στους George Tzortzis, Ηρακλή Μπρά και Ιωάννη Πρόδρομο Κοτσιφάκο.

Μια μικρή γεύση

από την συλλογή του Νικόλαου Μπρα, παρουσιάζεται παρακάτω.

Α. Γενικές όψεις:

Σύντονο και χαλκεόφωνο

Σύντονο και χαλκεόφωνο

Αρχαίες λύρες, σαμβίκες και τρίγωνα

Αρχαίες λύρες, σαμβίκες και τρίγωνα

Β. Αρχαία όργανα:

Εικ. 16 Ψιθήρα

Ψιθήρα

 Σείστρα

Σείστρα

Εικ.14 Κιθάρα

Κιθάρα

Εικ.10 Πρόγονος Φόρμιγγας

Πρόγονος Φόρμιγγας

Εικ. 12 Λύρα του Ερμή, κύρια όψη

Λύρα του Ερμή, κύρια όψη

Εικ.13 Λύρα του Ερμή, πίσω όψη

Λύρα του Ερμή, πίσω όψη

Εικ. 18 Φορβία και δίαυλος

Φορβία και δίαυλος

Εικ. 17 Τύμπανο

Τύμπανο

Γ. Βιολί Ποσειδώνα:

Εικ.2.1.Μουσικό όργανο 'Ποσειδώνας' κύρια όψη

Μουσικό όργανο ‘Ποσειδώνας’ κύρια όψη

Εικ.2.2. Μουσικό όργανο 'Ποσειδώνας' πίσω όψη

Μουσικό όργανο ‘Ποσειδώνας’ πίσω όψη

Εικ.2.3. Ζωγραφιά από την πίσω όψη του 'Ποσειδώνα'

Ζωγραφιά από την πίσω όψη του ‘Ποσειδώνα’

Εικ.2.4. Κοχλίας 'Ποσείδωνα'

Κοχλίας ‘Ποσείδωνα’

Εικ.2.7.Βιολί 'Ποσειδώνα'

Βιολί ‘Ποσειδώνα’

Εικ.2.6. Κοχλίας βιολιού 'Ποσειδώνα'

Κοχλίας βιολιού ‘Ποσειδώνα’

Εικ.2.5.Καβαλάρης 'Ποσειδώνα' και συμπαθητικές χορδές

Καβαλάρης ‘Ποσειδώνα’ και συμπαθητικές χορδές

 

 

 

 

 

 

 

 

Δ. Βιολομαντολίνο:

Εικ.5.1. Βιολομαντολίνο, κύρια όψη

Βιολομαντολίνο, κύρια όψη

Εικ.5.2. Βιολομαντολίνο πίσω όψη

Βιολομαντολίνο πίσω όψη

Ε. Δεκάχορδο μουσικό όργανο σε σχήμα βιολιού:

Εικ.4.1. Δεκάχορδο μουσικό όργανο σε σχήμα βιολιού, κύρια όψη

Δεκάχορδο μουσικό όργανο σε σχήμα βιολιού, κύρια όψη

Εικ.4.2. Δεκάχορδο πίσω όψη

Δεκάχορδο πίσω όψη

Εικ. 4.3. Δεκάχορδο, λεπτομέρεια κοχλία

Δεκάχορδο, λεπτομέρεια κοχλία

ΣΤ. Βιολί Λεωνίδα Καβάκου»Κεραυνός»:

Εικ.6.1. Βιολί Λεωνίδα Καβάκου 'Κεραυνός', κύρια όψη

Βιολί Λεωνίδα Καβάκου ‘Κεραυνός’, κύρια όψη

Εικ.6.2. Βιολί Λεωνίδα Καβάκου 'Κεραυνός', πίσω όψη

Βιολί Λεωνίδα Καβάκου ‘Κεραυνός’, πίσω όψη

Εικ.6.3 Βιολί Λεωνίδα Καβάκου, λεπτομέρεια κοχλία

Βιολί Λεωνίδα Καβάκου, λεπτομέρεια κοχλία

Ζ. Βιολί διαγωνισμού Cremona:

Εικ.7.1. Βιολί διαγωνισμού Cremona, κύρια όψη

Βιολί διαγωνισμού Cremona, κύρια όψη

Εικ.7.2. Βιολί διαγωνισμού Cremona, πίσω όψη

Βιολί διαγωνισμού Cremona, πίσω όψη