Alex Kotsifakos: a wonderful music journey through memories

From the very first time I met Alex, being his teacher at that time, I realized that I had to do with a special, charismatic child. Even though he was young then, he showed great love for both study and music. Coming from an enviably bounded family with great musical background, Alex, except for being an excellent student, was also studying the harmony of music, piano, violin, guitar, drums, and byzantine music, in addition to building up his charismatic voice. “Full marks” in his degrees was always the case, whether they had to do with the Diploma in the Violin and the Degree in the Harmony of Music, or the Bachelor and Master degrees in Computer Science.

Since last year, Alex has spread his wings for the United States. The demanding requirements of his Ph.D. at the University of Texas at Arlington did not prevent him from coming to Greece for a while, and record with the help of another charismatic person and scientist, his brother John, his first CD at a studio (as there have been 5 more with home recordings!) with the title “A Journey Through Memories”. Alex characterizes it in a way “experimental” and definitely not commercial. We, the kakobloggers, who had the chance to listen to it, just superb. The warm voice of Alex is perfectly harmonized with the old hits that he carefully picked, because they express him, and the result is fantastic. Listening to it, you wonder. How can this man combine, but also have the time to give so strong credentials in whatever he is working on…

The least our blog can do to “honor” such a praiseworthy person, is to host some of his songs. We would like to thank him for remembering us despite the distance, and we will always support his efforts. Anyone interested in learning more details about his musical work, can contact him at:

Exclusively for kakoblogger, Alex uploaded a link with 5 songs – samples of his work. Download it and travel with us:

It should be noted that the CD is not available for sale.

Alex "Chief" Kotsifakos

Alex «Chief» Kotsifakos


Alex «Chief» Kotsifakos, back again with 3 video clips

It is not the first time that the blog’s friend, scientist and musician Alex Kotsifakos is a guest on our website. Anyone interested in learning more information about him please refer to our first article at:

This time we came back to present three video clips that Alex uploaded on YouTube. The first one, «My Boy», is included in the CD Alex recorded in Athens in May 2012, which we presented in our first article. The other two, «God Rest ye Merry, Gentlemen» and «Amazing Grace», were recorded in the Holy Trinity Greek Orthodox Church in Dallas, Texas, as part of a Christmas concert. This specific Greek Community keeps alive the Greek spirit through events, Sunday schools, and Greek lessons. The second video clip is a Christmas song, while the third one is a Gospel-Hymn, and is one of the most popular and Alex’s favorite Gospel songs.

Alex "Chief" Kotsifakos

Alex «Chief» Kotsifakos

Alex is planning a trip in Greece during Spring with good chances of having concerts. Whatever the case may be, his voice and morale are unique, as much as the support by his family.

The blog will keep supporting their efforts and wishes all the best.

The links of the three video clips are the following:

Alex «Chief» Kotsifakos, ξανά κοντά μας με 3 video clips

Δεν είναι η πρώτη φορά που ο φίλος του blog, επιστήμονας και μουσικός Αλέξης Κοτσιφάκος φιλοξενείται στην ιστοσελίδα μας. Αν κάποιος θέλει να μάθει περισσότερα για αυτόν μπορεί να διαβάσει το πρώτο μας άρθρο στο:

Αυτή τη φορά επανήλθαμε για να παρουσιάσουμε τρία video clips που ο Αλέξης «ανέβασε» στο YouTube. Το πρώτο, «My Boy», υπάρχει και στο CD που ηχογράφησε ο Alex στην Αθήνα το Μάιο του 2012 και παρουσιάσαμε στο πρώτο αφιέρωμά μας. Τα άλλα δύο, «God Rest ye Merry, Gentlemen» και «Amazing Grace», ηχογραφήθηκαν στην Ορθόδοξη Ελληνική εκκλησία της Αγίας Τριάδας στο Dallas του Texas στα πλαίσια μιας Χριστουγεννιάτικης εκδήλωσης. H συγκεκριμένη Ελληνική κοινότητα έχει πολύ έντονο το Ελληνικό στοιχείο με εκδηλώσεις, Sunday school, και μαθήματα Ελληνικών. Το δεύτερο από τα τρία είναι καθαρά Χριστουγεννιάτικο, ενώ το τρίτο είναι Gospel-Hymn, και είναι από τα πιο γνωστά κομμάτια και αγαπημένα Gospel του καλλιτέχνη.

Alex "Chief" Kotsifakos

Alex «Chief» Kotsifakos

Ο Αλέξης σχεδιάζει ένα ταξίδι στην Ελλάδα μέσα στην άνοιξη με πολλές πιθανότητες για κάποιες εμφανίσεις. Όπως και να έχει, η φωνή και το ήθος του Αλέξη είναι εξίσου μοναδικά, όπως μοναδική είναι και η στήριξη από την οικογένειά του.

Το blog θα συνεχίσει να στηρίζει τις προσπάθειές τους και εύχεται ό,τι καλύτερο.
Ακολoυθούν τα links των τρίων video clips:

David Bowie turns 66, still an absolute beginner… / Αρχάριος ετών 66…

For English please scroll down.

Ένας αρχάριος, ετών 66…

Οι μεγάλοι καλλιτέχνες παραμένουν τέτοιοι και γοητεύουν όσο κι αν γερνούν. Γιατί απλά δεν γερνούν, αλλά ωριμάζουν. Ο David Bowie δεν χρειάζεται τις δάφνες ενός ταπεινού blog για να αποδείξει ποιός είναι. Μετά από 10 χρόνια αποχής από τα μουσικά δρώμενα αποφάσισε να επιστρέψει με ένα single, το οποίο επέλεξε να δημοσιεύσει στο κοινό στις 8 Ιανουαρίου, την ημέρα που το…χρονόμετρό του έγραφε…66 ετών. Ηθοποιός, τραγουδοποιός και παραγωγός, ότι κι αν άγγιξε με το ραβδί του έγινε επιτυχία. ΄Οσο για το βάθος της φωνής του, είναι κάτι που διακρίνει κανείς πολύ εύκολα και που δύσκολα συναντάς. Απολαύστε παρακάτω το νέο του single.

David Bowie

David Bowie

Great artists will remain great and attract us the older they grow. Because simply they don’t get older, they just mature. David Bowie needs no praising from a modest blog like this to prove who he is. After 10 years of absence from stage he decided to come back with a single, which he released on his birthday, January 8th, turning 66 years of age… An actor, music maker and producer, has always managed to cope with success. As for the depth of his voice, it’s so discreet, one can easily distinguish and it’s so rare to find. Enjoy his new single with us.

«Χέρι άκρας ζωής», από τη Νατάσα Ρ.

Όχι δεν πρόκειται για τυπογραφικό λάθος, αλλά για τίτλο μερικών «χειμωνιάτικων» σκέψεων δια…χειρός Νατάσας.



Οι γιατροί της είπαν να κρατά ζεστά τα χέρια της τους χειμώνες. Από τότε τα φυλακίζει σε γάντια. Και τα δυο. Εκείνο το βράδυ κάποιος ξένος άντρας την οδήγησε αθόρυβα σε μια παραλία που κλαψούριζε για τους χαμένους της καλοκαιρινούς εραστές όλο παράπονο.

Ο άντρας έκλεισε το κρύο και τα δάκρυα έξω από το αυτοκίνητο και της ζήτησε το χέρι. Όλη η οικογένεια παρούσα… η θάλασσα, ο άνεμος, μέχρι και το ψιλόβροχο που δεν τα πολυγουστάρει αυτά έκανε την εμφάνισή του κάποια στιγμή.

Θέλησε να τον αγγίξει… να δεσμευτεί και να τον ελευθερώσει. Έπρεπε να πετάξει το γάντι… και το έχασε.

Ένα βράδυ μετά, βάλθηκε να το ψάχνει στην πόλη. Εκεί που το αίμα χάνει την ορμή του και τα χέρια παγώνουν.

Τον βλέπει μπροστά της, να της κόβει το δρόμο στο τέλος του λιμανιού. Σταματούν πρόσωπο με πρόσωπο. Ακίνητοι κι οι δυο. Τα χέρια στις τσέπες. Μόνα. Γυμνά. Κάποια στιγμή της επιστρέφει το γάντι. Εκείνη το τσαλακώνει βιαστικά στην τσάντα της με την ελπίδα να παγώσουν μεμιάς όλες οι μορφές που τους προσπερνούν. Μόνο έτσι θα μπορούσε να τον κλείσει στα χέρια της.

Η επιθυμία τους ζητά καταφύγιο και την κρύβουν στην πιο κοινότυπη φράση. Συνεχίζουν να περπατούν αντίθετες και γνώριμες διαδρομές. Με τα μάτια κλειστά. Με το σώμα βαρύ. Με τα χέρια στις τσέπες. Ακόμη ζωντανά.



Τί να μη μου φέρεις Άγιε Βασίλη…

Καλέ μου Άγιε.

Ξέρω πως αυτές τις μέρες τρέχεις πολύ, για αυτό είπα να μην σε επιβαρύνω κι άλλο. Οπότε, θα κάνω τη ζωή σου λίγο πιο εύκολη, ζητώντας σου όχι να μου φέρεις κάτι, αλλά δύο πράγματα που δεν θέλω να μου φέρεις, καθότι χόρτασα από αυτά. Και εξηγούμαι:

Ευχές ναι, ευχές κονσέρβα όχι

Κάθε χρόνο τέτοια μέρα μου έρχονται κάτι εκνευριστικά SMS του τύπου: «Το 2οΧΧ να σας φέρει υγεία, ευτυχία, μπλα, μπλα, μπλα» και αμέσως μετά «Μάρκος-Λωξάνδρα-Φροίξος-Έλλη». Τα δύο τελευταία προφανώς τα τέκνα. Άγιε μου συγχώρα με, αλλά δεν το μπορώ αυτό. Αυτό δεν είναι ευχές, είναι Rio Mare στο λάδι του. Θέλεις να στείλεις ευχές και έχεις 10-20 φίλους; Ή θα κάτσεις να γράψεις αντίστοιχα 10-20 διαφορετικά μηνύματα γιατί ο καθένας είναι διαφορετικός ή θα πάρεις τηλέφωνο τον καθένα να του το πεις κι ας δώσεις 5 ευρώ παραπάνω. Αλλιώς μην το κάνεις! Τί μου γράφεις ένα μήνυμα και το στέλνεις σε 50; Κι εδώ λούφα βρε Έλληνα; Δεν θέλω ρε φίλε τέτοιες ευχές και φέτος δεν απάντησα σε κανένα τέτοιο μήνυμα και συγνώμη. Πήρα τους λίγους κολλητούς, χάρηκα που τους άκουσα και ευχήθηκα κάτι ξεχωριστό στον καθένα. Αλλά όχι κι εδώ copy – paste Santa μου. Μην ψηφιοποιούμε και την ανάσα μας. Εσύ δεν έχεις laptop και tablet και θα με καταλάβεις.


Όχι Άγιε μου. Δεν με πειράζει η κρίση itself. Άλλωστε οι πρόγονοί μου έχουν περάσει πολλές και τα πήγαν μια χαρά. Θα το περάσουμε κι εμείς, είμαι σίγουρος. Αυτό που με ενοχλεί είναι πλέον η λέξη. Έχει γίνει τσίχλα πια. Και συνοδεύεται και από την ανάλογη γκρίνια και το απαραίτητο accent αγανάκτησης. Την έχουμε την κρίση, μας την έφεραν οι πολιτικοί μας, μας τη μεγένθυναν τα ΜΜΕ μας (ο Θεός να τα έχει καλά…), αλλά κι εμείς την καλλιεργούμε τα μάλα. Σκέφτομαι Άγιε μου, μήπως να σκαρώναμε κάτι οι δυό μας και όποτε είχε δελτίο ειδήσεων να χαλούσαμε όλους τους δέκτες; Αλλά εσύ είσαι Άγιος, δεν θα συμφωνήσεις. Πάντως θα ήμασταν όλοι πολύ πιό χαλαροί…Δεν το ξανασκέφτεσαι;

Αυτά θα ήθελα Άγιε μου Βασίλη για το 2013. Νομίζω δεν είναι σπουδαία, ούτε θα επιβαρύνουν το έλκηθρό σου. Να είσαι καλά και πάντα χαμογελαστός.


Το blog ελπίζει οι παραπάνω σκέψεις να σας έκαναν να σκάσετε ένα μικρό χαμόγελο. Μιας και με τις ευχές δεν τα έχουμε τόσο καλά, όπως διαβάσατε παραπάνω, θα θέλαμε αντί για αυτό, να σας δώσουμε κάτι σαν συμβουλή, δανεισμένο από έναν μεγάλο Έλληνα, το Γιάννη Ρίτσο. Εμείς, όσο και αν ακούγεται δύσκολο, το προσπαθούμε. Κι αξίζει τον κόπο…

«Βρες χρόνο για όνειρα. Αυτά θα τραβήξουν τ’ όχημά σου ως τ’ αστέρια».