«Ετερόφωτος», πρώτη ποιητική συλλογή από τη Νατάσα Ρεντήφ.

«Θα μπορούσαν να παραμείνουν ζευγάρι. Μα όχι…
Ο άντρας διακόπτει κάθε επαφή.
Αν της φανερωθεί θ’ αποδειχτεί ψεύτης.
Αν κρυφτεί, εγωιστής.
Έτσι, ανακλώντας το φως της, αφήνεται στο ανερμάτιστο των σκέψεών του.
Γίνεται το όχημα που θα ταξιδέψει έμμετρα τη δική της αλήθεια μακριά από τα δεσμά τους».

Εξώφυλλο "Ετερόφωτος"

Εξώφυλλο «Ετερόφωτος»


Βιογραφικό
Η Νατάσα Ρεντήφ γεννήθηκε στη Γερμανία, έζησε στη Θεσσαλονίκη, μεγαλώνει στη Σύρο.
Εργάζεται στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση.
Ο «Ετερόφωτος» είναι η πρώτη της ποιητική συλλογή.

Advertisements

«Οι βασικοί νόμοι της ανθρώπινης ηλιθιότητας» από τον Carlo Cipolla

Το καλοκαίρι μέσα σε όλα τα άλλα έχει ένα πολύ θετικό χαρακτηριστικό: χρόνος για διάβασμα. Τα πάντα παρελάζουν μπροστά ςου και δεν χορταίνεις να τρέχεις πάνω στις γραμμές. Και πρόσεξε. Όχι e-book, tablet κλπ. Όχι. Βιβλιαράκι του Θεού, να μυρίζει χαρτί. Να το ανοίγεις και να πέφτει άμμος από την παραλία…Από τη Daisy Town του αγαπημένου Λούκυ Λουκ, μέχρι την εξέγερση της Κροστάνδης και από το πρόγραμμα της αυριανής συναυλίας στην Πλατεία Μιαούλη, μέχρι τις μαθησιακές δυσκολίες που αντιμετωπίζουν παιδιά με μειωμένη όραση και ακοή, όλα διαθέσιμα μπροστά σου έτοιμα να τα διαβάσεις, να ταξιδέψεις με όχημα τις σελίδες τους.

Ένας φίλος έστειλε να ρίξω μια ματιά σε έναν σύνδεσμο σχετικά με το βιβλίο του Ιταλού συγγραφέα Carlo Cipolla «οι βασικοί νόμοι της ανθρώπινης ηλιθιότητας». Το βιβλίο γράφτηκε πριν 38 (!) χρόνια, αλλά μεταφράστηκε φέτος στα Ελληνικά και κυκλοφορεί από τις εκδόσεις «Κέδρος». Και βέβαια επειδή το ανωτέρω χαρακτηριστικό έχει πάρει πλέον διαστάσεις επιδημίας στην Ελλάδα και όχι μόνο, μάλλον το καθιστά άκρως χρήσιμο προς ανάγνωση. Ιδιαίτερα σε ότι αφορά τον πολιτικό στίβο, όπου ο συναγωνισμός είναι τεράστιος, ανάλογος της ζημιάς που έχει προκαλέσει στην κατά τα άλλα πανέμορφη χώρα μας. Αλλά και στν καθημερινότητά μας, είτε οδηγώντας, είτε βλέποντας ειδήσεις (μέγα λάθος), είτε διαβάζοντας εφημερίδα, ας είμαστε ειλικρινείς, πόσες φορές δεν ψελλίζουμε «τί ηλίθιος…». Ας δούμε λοιπόν την απάντηση.

Carlo Cipolla (1922-2000)

Carlo Cipolla (1922-2000)

Ο Cipolla άφησε τη δική του παρακαταθήκη ως ιστορικός οικονομίας, έχοντας διδάξει σε πολλά πανεπιστήμια της Ιταλίας αλλά και στο φημισμένο Berkeley στην California. Το συγγραφικό του έργο έχει να κάνει κυρίως με τον τομέα του, αλλά η παρένθεση που άνοιξε με το συγκεριμένο βιβλίο, τον έκανε ακόμη πιο γνωστό. Σύμφωνα λοιπόν με τον Ιταλό συγγραφέα, υπάρχουν πέντε βασικοί νόμοι της ανθρώπινης ηλιθιότητας:

1. Πάντοτε και αναπόφευκτα όλοι υποτιμούν τον αριθμό των ηλιθίων μέσα σε έναν πληθυσμό.
2. H πιθανότητα κάποιος να είναι ηλίθιος είναι ανεξάρτητη από κάθε άλλο χαρακτηριστικό αυτού του προσώπου.
3. Ο νόμος υποθέτει, αν και δεν το αναφέρει ρητά, ότι τα ανθρώπινα όντα ανήκουν σε τέσσερις βασικές κατηγορίες: τους ανήμπορους ή φουκαράδες (the helpless Η), τους  ευφυείς (intelligent Ι), τους κακοποιούς ή  ληστές (bandit Β)  και τους  ηλίθιους (stupid S) . Ο ηλίθιος είναι όποιος προκαλεί ζημιά σε άλλον άνθρωπο ή σε ομάδα ανθρώπων χωρίς να ωφεληθεί ο ίδιος ή ακόμα έχοντας και προσωπική  ζημία. Ο φουκαράς ωφελεί μεν τους άλλους, αλλά ζημιώνεται ο ίδιος γιατί οι άλλοι τον εκμεταλλεύονται. Ο ευφυής με τις ενέργειές του ωφελεί τους άλλους και επίσης ωφελείται ο ίδιος.O ληστής ζημιώνει τους άλλους για να ωφεληθεί ο ίδιος.
4. Τα μη ηλίθια άτομα  πάντοτε υποτιμούν τις ζημιογόνες δυνατότητες των ηλίθιων. Ξεχνούν ότι πάντα και παντού  ο συγχρωτισμός με ηλίθιους αποδεικνύεται ένα ηλίθιο λάθος.
5. Οι πιο επικίνδυνοι άνθρωποι στον κόσμο είναι οι ηλίθιοι. Ένας ηλίθιος είναι πιο επικίνδυνος από ένα ληστή.

Πιθανότατα τα παραπάνω να σας θύμισαν κάποιον/κάποια. Όπως και να έχει, είναι ενδιαφέρον να δει κανείς το παραπάνω χαρακτηριστικό περισσότερο επιστημονικά από ότι μέχρι σήμερα, οπότε καλή ανάγνωση.

«Ευχαριστώ για τη φωτιά – Thank you for the light»

Η αναγνώριση δεν έρχεται πάντα στην ώρα της. Αντιθέτως, συνήθως αργεί, μερικές φορές τόσο πολύ, που ο δημιουργός ή πράτων μπορεί να έχει περάσει σε άλλους κόσμους…Στη χώρα μας ειδικά τα παραδείγματα είναι τόσα πολλά, που καλύτερα να μην αρχίσουμε να απαριθμούμε.

Ο Φράνσις Σκοτ Φιτζέραλντ γεύτηκε λίγο και από τα δύο. Ναι μεν έλαβε αναγνώριση εν ζωή, παρόλο που η καρδιά του και ο έρωτάς του για το ποτό, την κράτησαν σύντομη. Θεωρείται ένας από τους μεγαλύτερους «μοντερνιστές» συγγραφείς του 20ου αιώνα, τυπικός εκπρόσωπος της λεγόμενης «χαμένης γενιάς» μαζί με το μεγάλο Έρνεστ Χέμινγουαιη. Μάλιστα το πιο δημοφιλές έργο του, «ο υπέροχος Γκάτσμπι», που εκδόθηκε το 1925, γνώρισε τεράστια επιτυχία.

Κι όμως αν και αναγνωρισμένος, τέσσερα χρόνια πριν το θάνατό του, στέλνει στο περιοδικό New Yorker ένα μικρό διήγημα 1177 λέξεων με τίτλο «Thank you for the Light». Το κείμενο όχι μόνο απορρίφθηκε, αλλά θεωρήθηκε ότι δεν το είχε γράψει ο ίδιος! Η απάντηση του περιοδικού:
«Φοβούμαστε ότι είναι εντελώς απίθανο να δημοσιευθεί αυτό το διήγημα του Φιτζέραλντ. Μας φαίνεται τόσο παράξενο και ασυνήθιστο για να το έχει γράψει αυτός και σίγουρα υπέρ το δέον φανταστικό. Θα δίναμε πολλά, βεβαίως, για να έχουμε στις σελίδες μας μια ιστορία του Σκοτ Φιτζέραλντ και ευελπιστούμε ότι θα μας στείλετε κάτι που θα φαίνεται πιο ταιριαστό. Ευχαριστούμε, σε κάθε περίπτωση, που το θέσατε υπ’ όψιν μας«…

Ίσως ένας σημαντικός λόγος για την τότε απόρριψη, να μην είναι αυτός που αναφέρει στην ανακοίνωσή του το περιοδικό, αλλά το γεγονός ότι η μια πρωταγωνίστρια εκ των δύο του διηγήματος είναι η …Παρθένος Μαρία! Σήμερα, 76 χρόνια μετά και μετά από κινήσεις της υπεύθυνης λογοτεχνίας του αμερικανικού περιοδικού Ντέμπρα Τρέισμαν, το New Yorker το δημοσίευσε στις 6 Αυγούστου. Το «Βήμα» το αναδημοσίευσε στις 12 του μήνα και μπορείτε να το διαβάσετε παρακάτω. Αξίζει ένα διάλειμμα και δεν θα πάρει πάνω από ένα τσιγάρο. Στην κυριολεξία…

Διαβάστε το διήγημα εδώ:

http://www.tovima.gr/books-ideas/article/?aid=470348

Περισσότερα για τον Σκοτ Φιτζέραλντ:

http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%A6%CF%81%CE%AC%CE%BD%CF%83%CE%B9%CF%82_%CE%A3%CE%BA%CE%BF%CF%84_%CE%A6%CE%B9%CF%84%CE%B6%CE%AD%CF%81%CE%B1%CE%BB%CE%BD%CF%84

Προτάσεις βιβλίων από το kakoblogger

Μια νέα κατηγορία ξεκινά σήμερα στο blog μας. Βιβλία. Στην εποχή των i-books, θα προτιμήσουμε να σας προτείνουμε κάποια βιβλία άξια της προσοχής σας. Δεν έχουμε κάτι με την τεχνολογία, αλλά τα i-books έχουν μερικά μειονεκτήματα πέραν του κόστους. Δεν μυρίζουν χαρτί και σκονίζονται στην παραλία…Μια πρώτη πρόταση μας έρχεται από το βιβλιοπωλείο «Σελεφάις» στην Ερμούπολη, του οποίου ο ευγενικός ιδιοκτήτης μας πρότεινε τη νουβέλα του Γιάννη Μακριδάκη, «Το ζουμί του πετεινού» από τις εκδόσεις Εστία. Ας αφήσουμε τον ίδιο το Χιώτη συγγραφέα να μιλήσει για αυτό:
«Ήτανε χωριάτης αλανιάρης ο πετεινός και μας πήρε λίγη παραπάνω ώρα μέχρι να βράσει. Νουβέλα στο μέγεθος του «Λαγού μαλλί». Δίδυμο αδελφάκι του. Ήρωάς της ο Παναγής που ζούσε καταγής. Ένας αγρότης στην εποχή της οικονομικής κρίσης. Η Κρίση και η Φύση…
Την έγραψα προτού φουντώσει ο αδυσώπητος πόλεμος που ζούμε. Πριν μπω στα χαρακώματα. Όταν με το καλό απελευθερωθούμε, ίσως ξαναγράψω λογοτεχνία».

Και μια μικρή περίληψη του τί θα συναντήσετε στις σελίδες του:

Ο Παναγής, πρέπει να είναι γύρω στα πενήντα του, ζει, από επιλογή, απομονωμένος με τη γυναίκα του τη Θεοδοσία, μακριά από την πόλη, στην πλαγιά ενός βουνού.  Καλλιεργεί ξινά και λαχανικά στον κήπο του και μεγαλώνει πουλερικά στο κοτέτσι. Στην αυλή έχει φτιάξει κι ένα μακρύ ξύλινο τραπέζι, σαν αυτά που έχουν στα μοναστήρια, όπου τις Κυριακές φιλοξενεί κάποιους πελάτες, «επισκέπτες» τους αποκαλεί, που έρχονται για φαγητό. Ο Παναγής, πάντα χαμογελαστός, πηγαίνει σε κάθε μία παρέα χωριστά, πίνει ρακί μαζί τους και τους διηγείται  ατέλειωτες ιστορίες. Μέσα από τα λεγόμενά του και από την ίδια τη ζωή του Παναγή και της Θεοδοσίας, ξεπηδά μια ηρεμία, μία αγάπη προς τη ζωή και τη φύση (που «όλα μας τα δίνει» όπως λέει ο ίδιος). Η σύγκριση με την ζωή της πόλης, τους ρυθμούς της και την απληστία της, αναπόφευκτη.

Οι kakobloggers διαβάζουν όσο μπορούν (και προλαβαίνουν) και θα επανέλθουν με νέες προτάσεις. Επίσης θα καλωσορίσουν τις δικές σας, αν διαβάσατε κάτι που σας άρεσε πολύ.

Καλή ανάγνωση.