Cine Doc ταινία τέταρτη: «Bird on a wire», ένας ύμνος στον Leonard Cohen

To Cine Doc πιάνει και πάλι λιμάνι στο νησί, φέρνοντας φθινοπωρινό αεράκι και μελωδίες που λατρέψαμε. Αυτή τη φορά από έναν πραγματικά μοναδικό καλλιτέχνη.

Το ντοκιμαντέρ που λατρεύτηκε δίκαια από τους οπαδούς του Cohen και σάρωσε τα βραβεία, μεταξύ των οποίων και το σπουδαίο βρετανικό Grierson Award.

Μια ταινία που ακολουθεί τον Leonard Cohen στη μεγάλη του περιοδεία το Μάρτιο και τον Απρίλιο του 1972 σε είκοσι πόλεις. Το ντοκιμαντέρ περιλαμβάνει εξαιρετικό αρχειακό υλικό με τον καλλιτέχνη την ώρα της δημιουργίας, αλλά και σε περιοδείες και συναυλίες.

Ωστόσο η αρχική κόπια χάθηκε, και μόλις στο τέλος του 2009 ανακαλύφθηκαν 290 μπομπίνες με το αρχικό υλικό, καθώς και αυθεντικές μπομπίνες ήχου. Έτσι, το 2010 ο Tony Palmer σε συνεργασία με τον Leonard Cohen απεκατέστησε τη χαμένη ταινία του 1972, και το 2010 κυκλοφόρησε στις αίθουσες.

Στο διάλειμμα, Street Art από καλλιτέχνες του Open Art αλλά και από όλους τους θεατές ανάλογα με την έμπνευση που τους δίνει η ταινία. Παράλληλα, ποτό, finger food και γλυκό θα προσφέρονται ελεύθερα για ζωντανή κουβέντα και ανταλλαγή απόψεων.

Bird on a wire

Bird on a wire

Για περισσότερες πληροφορίες επισκεφτείτε την ιστοσελίδα του CineDoc: www.cinedoc.gr και www.facebook.com/CineDoc

Γενική είσοδος: 6 ευρώ Φοιτητικό: 6 ευρώ/ 2 άτομα Νέοι κάτω των 18 και άνεργοι: 5 ευρώ

Το CineDoc διοργανώνουν οι Ρέα Αποστολίδη, Αύρα Γεωργίου, Δήμητρα Κουζή. Στη Σύρο συνδιοργανώνει η Φιλία Μηλιδάκη.

Advertisements

«Οι βασικοί νόμοι της ανθρώπινης ηλιθιότητας» από τον Carlo Cipolla

Το καλοκαίρι μέσα σε όλα τα άλλα έχει ένα πολύ θετικό χαρακτηριστικό: χρόνος για διάβασμα. Τα πάντα παρελάζουν μπροστά ςου και δεν χορταίνεις να τρέχεις πάνω στις γραμμές. Και πρόσεξε. Όχι e-book, tablet κλπ. Όχι. Βιβλιαράκι του Θεού, να μυρίζει χαρτί. Να το ανοίγεις και να πέφτει άμμος από την παραλία…Από τη Daisy Town του αγαπημένου Λούκυ Λουκ, μέχρι την εξέγερση της Κροστάνδης και από το πρόγραμμα της αυριανής συναυλίας στην Πλατεία Μιαούλη, μέχρι τις μαθησιακές δυσκολίες που αντιμετωπίζουν παιδιά με μειωμένη όραση και ακοή, όλα διαθέσιμα μπροστά σου έτοιμα να τα διαβάσεις, να ταξιδέψεις με όχημα τις σελίδες τους.

Ένας φίλος έστειλε να ρίξω μια ματιά σε έναν σύνδεσμο σχετικά με το βιβλίο του Ιταλού συγγραφέα Carlo Cipolla «οι βασικοί νόμοι της ανθρώπινης ηλιθιότητας». Το βιβλίο γράφτηκε πριν 38 (!) χρόνια, αλλά μεταφράστηκε φέτος στα Ελληνικά και κυκλοφορεί από τις εκδόσεις «Κέδρος». Και βέβαια επειδή το ανωτέρω χαρακτηριστικό έχει πάρει πλέον διαστάσεις επιδημίας στην Ελλάδα και όχι μόνο, μάλλον το καθιστά άκρως χρήσιμο προς ανάγνωση. Ιδιαίτερα σε ότι αφορά τον πολιτικό στίβο, όπου ο συναγωνισμός είναι τεράστιος, ανάλογος της ζημιάς που έχει προκαλέσει στην κατά τα άλλα πανέμορφη χώρα μας. Αλλά και στν καθημερινότητά μας, είτε οδηγώντας, είτε βλέποντας ειδήσεις (μέγα λάθος), είτε διαβάζοντας εφημερίδα, ας είμαστε ειλικρινείς, πόσες φορές δεν ψελλίζουμε «τί ηλίθιος…». Ας δούμε λοιπόν την απάντηση.

Carlo Cipolla (1922-2000)

Carlo Cipolla (1922-2000)

Ο Cipolla άφησε τη δική του παρακαταθήκη ως ιστορικός οικονομίας, έχοντας διδάξει σε πολλά πανεπιστήμια της Ιταλίας αλλά και στο φημισμένο Berkeley στην California. Το συγγραφικό του έργο έχει να κάνει κυρίως με τον τομέα του, αλλά η παρένθεση που άνοιξε με το συγκεριμένο βιβλίο, τον έκανε ακόμη πιο γνωστό. Σύμφωνα λοιπόν με τον Ιταλό συγγραφέα, υπάρχουν πέντε βασικοί νόμοι της ανθρώπινης ηλιθιότητας:

1. Πάντοτε και αναπόφευκτα όλοι υποτιμούν τον αριθμό των ηλιθίων μέσα σε έναν πληθυσμό.
2. H πιθανότητα κάποιος να είναι ηλίθιος είναι ανεξάρτητη από κάθε άλλο χαρακτηριστικό αυτού του προσώπου.
3. Ο νόμος υποθέτει, αν και δεν το αναφέρει ρητά, ότι τα ανθρώπινα όντα ανήκουν σε τέσσερις βασικές κατηγορίες: τους ανήμπορους ή φουκαράδες (the helpless Η), τους  ευφυείς (intelligent Ι), τους κακοποιούς ή  ληστές (bandit Β)  και τους  ηλίθιους (stupid S) . Ο ηλίθιος είναι όποιος προκαλεί ζημιά σε άλλον άνθρωπο ή σε ομάδα ανθρώπων χωρίς να ωφεληθεί ο ίδιος ή ακόμα έχοντας και προσωπική  ζημία. Ο φουκαράς ωφελεί μεν τους άλλους, αλλά ζημιώνεται ο ίδιος γιατί οι άλλοι τον εκμεταλλεύονται. Ο ευφυής με τις ενέργειές του ωφελεί τους άλλους και επίσης ωφελείται ο ίδιος.O ληστής ζημιώνει τους άλλους για να ωφεληθεί ο ίδιος.
4. Τα μη ηλίθια άτομα  πάντοτε υποτιμούν τις ζημιογόνες δυνατότητες των ηλίθιων. Ξεχνούν ότι πάντα και παντού  ο συγχρωτισμός με ηλίθιους αποδεικνύεται ένα ηλίθιο λάθος.
5. Οι πιο επικίνδυνοι άνθρωποι στον κόσμο είναι οι ηλίθιοι. Ένας ηλίθιος είναι πιο επικίνδυνος από ένα ληστή.

Πιθανότατα τα παραπάνω να σας θύμισαν κάποιον/κάποια. Όπως και να έχει, είναι ενδιαφέρον να δει κανείς το παραπάνω χαρακτηριστικό περισσότερο επιστημονικά από ότι μέχρι σήμερα, οπότε καλή ανάγνωση.

«Σα να είναι η πρώτη φορά» – Jamoan. Μια παράσταση μέσα στις φυλακές Αυλώνα.

O Jamoan είναι «παλιοσειρά» στο μουσικό στερέωμα. Για όσους ασχολούνται με τη low bap, o Jamoan – κατά κόσμον Άκης Θεοτοκάτος – έχει τη δική του πορεία στο χώρο. Βασικό στέλεχος των La Bruja Muerta, συνοδεύει επίσης το νούμερο ένα γκρουπ low bap στην Ελλάδα – τους Active Member – για πάνω από 18 χρόνια. Live εμφανίσεις, ηχογραφήσεις και νέες παραγωγές σε Ελλάδα και εξωτερικό, ο Άκης ήταν εκεί, με την κιθάρα του πάντα.

Jamoan

Jamoan

Το καράβι του έχει δέσει εδώ και καιρό στη Σύρο, αλλά η τέχνη δύσκολα ξεχνιέται. Ο Jamoan είναι εδώ με μια νέα δουλειά και μάλιστα με πολύ βαθύ σκοπό. Το «σα να είναι η πρώτη φορά» θα ντύσει μουσικά την παράσταση που ετοιμάζουν οι έγκλιστοι του Ειδικού Κέντρου Κράτησης Νέων Αυλώνα για τον προσεχή Δεκέμβρη σε μια θεατρική παράσταση με τίτλο «Μαρτυρίες»… Θέατρο μέσα από τα συρματοπλέγματα, κάτι που δεν τολμούν για πρώτη φορά τα παιδιά του Αυλώνα, μιας και έχουν ανεβάσει και άλλη παραστάση, την «Επιστροφή» που προκάλεσε δέος και συγκίνηση. Tη θεατρική ομάδα των κρατουμένων επιμελούνται ο σκηνοθέτης Στάθης Γράψας και ο ηθοποιός Γιώργος Δάλμπασης με δική τους πρωτοβουλία.
Όταν Νέοι ενός Ειδικού Κέντρου Κράτησης, εκφράζονται μέσω της τέχνης, το λιγότερο που πρέπει να κάνεις είναι να ανοίξεις μάτια και αυτιά για να λάβεις το μήνυμα…
Το τραγούδι μπορείτε να το ακούσετε στον σύνδεσμο:
http://www.youtube.com/watch?v=PK8mD1n4JkA

Οι kakobloggers θα βρίσκονται κοντά σε αυτό το πολύ σημαντικό γεγονός και θα στηρίξουν την προσπάθεια των νέων κρατουμένων στο ΕΚΚΝ αλλά και του καλού φίλου Jamoan που επέλεξε να συνδράμει μουσικά αυτή την παράσταση.
Το να γράφεις μουσική είναι από μόνο του σπουδαίο. Το να γράφεις μουσική για θεατρική παράσταση νέων κρατουμένων, ακόμα πιο σημαντικό.

Κώστας Καταγάς «Άρρητοι Πλόες»

Είχα πανω από 2-3 χρόνια να δω τον Κώστα. Τον συνάντησα πάλι πριν λίγες μέρες και χάρηκα πολύ. Γιατί ήταν και ο ίδιος καλά, χαμογελαστός ανάμεσα στα πνευματικά του παιδιά. Ήταν στο χώρο του…

Αυτή η έκθεση είναι διαφορετική. Το blog από την αρχή «κυνηγούσε» εκθέσεις και ανάλογες εκδηλώσεις. Εδώ μέσα όμως, πέραν του αστείρευτου ταλέντου του Κώστα, υπάρχει μια ειδοποιός διαφορά. Αυτά τα εκπληκτικά έργα, σκέψεις και όνειρα απότυπωμένα σε Fabriano χαρτί, δεν γεννήθηκαν σε κάποιο ήσυχο ατελιέ. Φτιάχτηκαν πάνω σε ένα κρεβάτι αποκατάστασης, σε ένα κομοδίνο, στην καλύτερη σε ένα τραπέζι νοσοκομείου.  Οι κύκλοι με ένα πιατάκι του καφέ και τα εξάγωνα με ένα βρετανικό κέρμα…Και αυτό «ακούγεται» μόλις πλησιάσεις και διαβάσεις προσεκτικά ένα οποιδήποτε έργο του. Ακούγεται με το που διαβείς την αίθουσα Βάτη.

Αφίσα έκθεσης

Αφίσα έκθεσης

Η 10η Οκτώβρη του 2011 έμελε να αλλάξει πολλά για τον Κώστα. Επέμβαση αφαίρεσης αιμαγγειώματος στο νωτιαίο μυελό. Πρώτη επέμβαση και όλα καλά, όμως μια επιπλοκή φέρνει τη δεύτερη επέμβαση έξι μέρες μετά. Οι επόμενοι 19 μήνες είναι μια δοκιμασία για τον Κώστα αλλά και για τη σύντροφό του, την Κική που βρισκόταν δίπλα του όλο αυτό το διάστημα. Πρώτοι 6 μήνες εντελώς καθηλωμένος σε ένα κρεβάτι και μετά αργή καθημερινή «προσπάθεια ζωής» στο Κέντρο αποκατάστασης. Δεκαεννέα  ολόκληροι μήνες. Ο Κώστας όμως είχε το σωσίβιο. «Χιλιάδες ώρες και χιλιάδες ευκαιρίες να μην τρελαθείς», όπως με νόημα μου είπε. Ο μαρκαδόρος και το Fabriano γίνονται η ασπίδα, το οξυγόνο του. Και το αποτέλεσμα είναι εδώ και ο Κώστας μαζί, νικητής της ζωής για μένα.

Κώστας Καταγάς

Κώστας Καταγάς

Η έκθεση του Κώστα δεν είναι η πρώτη. Είναι η πρώτη όμως κάτω από αυτές τις συνθήκες. Το 1991 και 1992 παρουσίασε δύο εκθέσεις (λάδια σε καμβά) σε Μύκονο και Σύρο αντίστοιχα. Το ανήσυχο μυαλό του, δεν περιορίστηκε στην ειδικότητά του ως δασολόγου. Δημιούργησε και υποστήριξε  για 13 χρόνια το καλλιτεχνικό γραφείο AnimaStudios, σχεδιάζοντας με την ομάδα του τα πρώτα 11 τεύχη του Adobe magazine  και  το πρώτο freepress περιοδικό New Loukoumi. Έλαβε επίσης τιμητική διάκριση ΕΒΓΕ για web design το 2005. Το Νοέμβριο του 2012 οργάνωσε με μεγάλη επιτυχία έκθεσημέσα στο Κέντρο Αποκατάστασης Αγίων Αναργύρων. Στο μεσοδιάστημα έχει αφήσει έκπληκτους τους θεράποντες γιατρούς του, σκιτσάροντας την ίδια του την ασθένεια και δίνοντας τα σχέδια σε αυτούς.

Η επίσκεψη στην έκθεση του Κώστα Καταγά δεν είναι μια απλή επίσκεψη σε ένα καλλιτεχνικό χώρο. Είναι ένα μάθημα ζωής που πρέπει να βιώσει κανείς. Η έκθεση στεγάζεται στην αίθουσα  Βάτη στο Δημαρχείο Ερμούπολης, μέχρι τις 23 Ιουλίου, 11:30 με 14:00 και 20:00 με 22:30. Ακολουθούν φωτογραφίες από τα έργα του και ένα πολύ αξιόλογο κείμενο από τον ίδιο, το οποίο μπορεί να διαβάσει κανείς μέσα στην έκθεση. Το blog ευχαριστεί τον Κώστα για τη φιλοξενία και το χρόνο του και σίγουρα θα τον ακολουθήσει και θα τον στηρίξει σε επόμενες εκθέσεις του.

Κώστα πολλά συγχαρητήρια και καλή συνέχεια.

Οι kakobloggers

Κείμενο του ιδίου:

Κι έτσι, χωρίς να το καταλάβω καν, βρέθηκα ανάμεσα σε συντρόφους στο Εθνικο Κέντρο Αποκατάστασης. Σύντροφοι στην Αποκατάσταση… σύντροφοι στην υγεία!Θάλαμοι, γραφεία, γυμναστήριο, αίθουσες θεραπείας, αποθήκες, τραπεζαρία, ιατρεία και κλινικές, γραφεία διοίκησης και διεκπεραίωσης, μητρώα, τεχνική υπηρεσία, υπόγεια, ασανσέρ, κλίμακες, προαύλιοι χώροι και καφενείο ήταν ο νέος περιορισμένος πλέον κόσμος μου. Ένας κόσμος που ευτυχώς επέτρεψε στο μυαλό μου να δραπετεύει και στο χέρι μου να καταγράφει!Γιατροί, νοσηλευτές, τραυματιοφορείς, τραπεζοκόμοι, καθαρίστριες και καθαριστές, πωλητές και αντιπρόσωποι, ενταγμένοι σ’αυτό τον κόσμο αλλά κύρια συνοδοί και ασθενείς προς αποκατάσταση με όποια δραστηριότητα μπορεί να αναπτύσσεται γύρω τους.Θα μπορούσα να ισχυριστώ: ένας κόσμος που σφίζει από ζωή αλλά κύρια ένας κόσμος που ξεχυλίζει προβλήματα.25 Οκτώβρη 2011: Πρώτη μέρα. Έκτοτε κάθε πραγματικό γεγονός ανάγεται σε φανταστικό, πλαισιώνεται, κατά την εκτίμησή μου, με το ανάλογο περιβάλλον και αποκτά «σάρκα και οστά» μέσα από ένα μαρκαδοράκι σε λευκό χαρτί. Χιλιόμετρα γραμμών έρχονται να καλύψουν τόνους καταθλιπτικής τάσης, ως μισθοφόροι πεζικάριοι του στρατού μιας ελπίδας για υπομονή και καλύτερη υγεία.Η αποκατάσταση είναι ένα είδος ζωής που όπως και στη πραγματική ζωή δεν σου προσδιορίζει τη διάρκειά της ή το χρόνο του επερχόμενου και μοιραίου «θανάτου» των κεκτημένων έως τώρα.Αλλάζουν όλα. Άλλαξαν όλα…Συνείδηση γίνεται όχι η προσπάθεια αποκατάστασης, ούτε η υπομονή και η θέληση, όχι η δυνατότητα επούλωσης ούτε η επιτυχία των ιατρικών επεμβάσεων στο πρόβλημα αλλά η προσπάθεια απελευθέρωσης του νου.Τα άλλα όλα, αν είναι να γίνουν θα γίνουν με κάποιο τρόπο αλλά ο νους είναι το κέντρο αυτής της πορείας.Αλήθεια πως μπορεί να μείνει αλόβητος ο νους όταν το σώμα στερείται υγείας;Μέσα απ’ αυτή τη διαλογιστική το χέρι οδηγείται από το νου και καταλήγει τελετουργικά στην ολοκλήρωση μιας σχεδιαστικής πρότασης…

Προετοιμασία επέμβασης _ ΕΚΑ

Προετοιμασία επέμβασης _ ΕΚΑ

Enable_disable

Enable_disable

Άλματα του νου μου

Άλματα του νου μου

Επαναδιοργάνωση του νου

Επαναδιοργάνωση του νου

Άρρητοι πλόες

Άρρητοι πλόες

λουροχωριό

λουροχωριό

Με τις φιλενάδες μου εν χορώ

Με τις φιλενάδες μου εν χορώ

Ξεκούραση στις αγκαλιές του ονείρου

Ξεκούραση στις αγκαλιές του ονείρου

Όνειρα σταθεροποίησης

Όνειρα σταθεροποίησης

Όνειρα ψυχής_μορφές

Όνειρα ψυχής_μορφές

Περισυλλογή και τσίπουρο

Περισυλλογή και τσίπουρο

Επιστολή του ποιητή Νάνου Βαλαωρίτη στον Πρωθυπουργό για τη Χρυσή Αυγή

Ο δισέγγονος του μεγάλου ποιητή μας Αριστοτέλη Βαλαωρίτη, αν και πλησιάζει έναν αιώνα ζωής, με διαύγεια και πλήρη γνώση της σημερινής κατάστασης στην Ελλάδα, γράφει επιστολή προς τον Έλληνα πρωθυπουργό. Οι σκέψεις του πολύ σημαντικές:

Νάνος Βαλαωρίτης

Νάνος Βαλαωρίτης

Προς τον Πρωθυπουργό της Ελλάδος κ. Αντώνη Σαμαρά

Αξιότιμε Κύριε Πρόεδρε,

Γνωρίζω από καιρό ότι ήσασταν στενός φίλος και συγγενής του επίσης στενού μου φίλου και συναδέλφου Οδυσσέα Ελύτη. Γι’ αυτό το λόγο παίρνω το θάρρος να σας απευθύνω αυτή την επιστολή και το κάνω με πόνο στην καρδιά για την κατάσταση στη χώρα μας, που σήμερα εσείς την κυβερνάτε.

Εκτός απ’ το ότι έχουμε υποστεί την πιο άδικη ηθική και εξευτελιστική πολιτιστική επίθεση στην ιστορία μας εδώ και δυο χρόνια από τα γερμανικά ΜΜΕ, και με τέτοιο συστηματικό τρόπο που εξαπλώθηκε πειστικά και στον υπόλοιπο κόσμο, ώστε να φτάσει η απαξίωση ακόμα και σε απλούς Έλληνες πολίτες έξω από την Ελλάδα, έχουμε παραστεί μάρτυρες της δημιουργίας ενός βαρβαρικού μορφώματος που αυτο-αποκαλείται Χρυσή Αυγή, και χάρις στις αντίξοες περιστάσεις μας κατάφερε να μπει στη Βουλή των Ελλήνων με όλα τα σύμβολα και τις συμπεριφορές νεοναζιστών. Το πόσο δεν είναι «ελληνικό» αυτό το φαινόμενο είναι φανερό και από την ιδεολογία του και από τα σύμβολα και τις τελετές που τόσο χοντρικά και αδέξια μιμείται.

Πολλοί από τους συναδέλφους μου διανοούμενους και συγγραφείς δεν μοιάζουν να το παίρνουν στα σοβαρά. Δεν βαριέσαι, έχουμε δει κι άλλα κι αυτό θα περάσει, λένε ελαφρά τη καρδία.

Όμως όταν αυτή η κίνηση αρχίζει να βιαιοπραγεί, να δέρνει μέχρι θανάτου τα θύματά της κυκλοφορώντας τις μέρες στα ΜΜΣ και τις νύχτες σε ομάδες που στοχεύουν κυρίως τους ξένους μετανάστες ατιμωρητί χωρίς ποτέ να επεμβαίνει η αστυνομία, παρά σε ελάχιστες περιπτώσεις, είναι λόγος μεγάλης ανησυχίας για την εικόνα της οχλοκρατίας που παρουσιάζει η Ελλάδα στο εξωτερικό, πράμα που προστίθεται και δικαιολογεί εν μέρει όλες τις προηγούμενες επιθέσεις και καταδίκες εναντίον μας.

Δεν είναι ανάγκη να επισημάνω πόσο μεγάλος κίνδυνος είναι αυτός για τα εθνικά μας συμφέροντα και ιδίως σε εποχή μεγάλης ύφεσης και παράλυσης της οικονομίας μας πόσο βλάπτει τον ξένο τουρισμό τον οποίο προσφάτως άρχισαν να στοχεύουν, από όπου εξαρτάται το ψωμί του Έλληνα στους έξι μήνες από τον Απρίλιο-Μάιο έως τον Οκτώβριο-Νοέμβριο της καλοκαιρίας. Όταν πλήττεται το ψωμί του μέσου Ελληνα από την ξενοφοβική συμπεριφορά ενός «κόμματος» δεν το βλέπω να έχει πολύ μέλλον.

Το ότι δεν τους έχει αποκηρύξει ονομαστικά το κόμμα σας δεν είναι δική μου δουλειά. Αλλά είναι κακό σημάδι για την ανομία που απολαμβάνουν. Μάλιστα τελευταίως έχω πληροφορηθεί για μια οδηγία που εξέδωσε η Πρεσβεία των Φιλιππίνων, να μην κυκλοφορούν πολίτες της μετά τις 10 μμ. Και στη συνέχεια το σχόλιό της, εάν συνεχιστούν αυτές οι δολοφονικές επιθέσεις δεν θα μείνει ούτε ένας Φιλιππινέζος στην Ελλάδα ούτε καν η Πρεσβεία.

Και θα γνωρίζετε ασφαλώς, Κύριε Πρόεδρε, πόσο νομοταγείς είναι αυτοί οι εργαζόμενοι από τις Φιλιππίνες στη χώρα μας, πόσο εργατικοί/ες και πόσο μας έχουν βοηθήσει στα οικιακά και τις νοσηλείες. Για να βρεθούν αντίστοιχες Ελληνίδες είναι πλέον αδύνατον από πολύ καιρό γιατί προτιμούν, όχι παραδόξως «να μεταναστεύσουν» οι ίδιες σε άλλες χώρες, όπως η Αυστραλία ή ο Καναδάς για παράδειγμα, όπου δεν τους ξυλοκοπούν ή τους σκοτώνουν ομάδες πολιτών με το έτσι θέλω, όταν τους ρωτήσουν τι κάνουν, ούτε καν αν τους ζητήσουν αν έχουν άδειες, τελείως παράνομα γιατί δεν εναπόκειται στα δικαιώματά τους, να ρωτάνε αν δουλεύουν εδώ ή όχι.

Σας ερωτώ Κύριε Προέδρε σε ποια χώρα οι πολίτες δικαιούνται να ελέγχουν, να ξυλοκοπούν και να δολοφονούν κάποιον που δεν έχει άδεια. Έχω ζήσει σε πολλές χώρες αλλά πουθενά δεν βρήκα καμιά τέτοια εξουσιοδότηση.

Τι θα σκεπτόταν ο κοινός μας φίλος και συγγενής σας Οδυσσέας αν έβλεπε αυτή την κατάσταση στην πόλη όπου του άρεσε να κάνει βόλτες τη νύχτα με φίλους συζητώντας, όπως το κάναμε τόσο συχνά, να πρέπει τώρα να φυλάγεται όχι από κοινούς κακοποιούς αλλά από φανατικές μαυροφορεμένες ομάδες νεοναζιστών εισαγόμενων συμβολικά και ουσιαστικά από τη Γερμανία.

Δεν γνωρίζω πόσο καλύπτονται από την αστυνομία μας οι τελευταίοι αυτοί, όπως διαδίδεται, αλλά γνωρίζω ότι το κράτος του νόμου πηγάζει από την πολιτική εξουσία, από τις διαταγές και οδηγίες που εσείς ως πρωθυπουργός της χώρας θα δώσετε στον Υπουργό «Προστασίας του Πολίτη» να μη ρεζιλευτεί αυτός ο τίτλος, και που αυτός με τη σειρά του θα δώσει στην αστυνομία και στους εισαγγελείς να μην ανέχονται καμιά ανομία ή οχλοκρατία και να τιμωρούνται αυστηρά όσα από τα όργανα της πολιτείας συμπράττουν ή αδρανούν.

Αλλιώς ο τόπος μας γρήγορα θα βρεθεί απομονωμένος απ’ τον υπόλοιπο κόσμο. Και αν αυτή η συμπεριφορά, η βάρβαρα ρατσιστική και παράλογη, εξακολουθεί να γίνεται ανεκ τή χωρίς να ληφθούν αυστηρά μέτρα, θα χάσετε και σεις και τα κόμματα της συγκυβέρνησής σας τις ψήφους των Ελλήνων που ανησυχούν για τα προς το ζειν τους από την ξενοφοβική απειλή τέτοιων ομάδων, εγκληματικές, ανεγκέφαλες και εχθρικές ως προς τα συμφέροντα της πατρίδας μας που μάχεται να επιβιώσει.

Πολύ φιλικά και με την ελπίδα να λάβετε σοβαρά τη βαθιά μου ανησυχία, ενώ προσπαθώ να υπερασπισθώ τον τόπο, το λαό και τον πολιτισμό μας από τα στερεότυπα σε όλα τα άρθρα μου.

Σας Χαιρετώ με απόλυτη εμπιστοσύνη στη δημοκρατική σας συνείδηση.

Δικός Σας

Νάνος Βαλαωρίτης

Ούγκο Τσάβες: το τέλος μιας άλλης αρχής

Πάντα πίστευα ότι οι μεγάλοι άντρες δεν είναι αυτοί που συγκεντρώνουν πολύ κόσμο και δημοσιότητα στο γάμο τους, αλλά στις…κηδείες τους… Ο Τσάβες απλά επιβεβαιώνει πανηγυρικά αυτή τη θέση, αν και σίγουρα δεν είχε ανάγκη την τελευταία τελετή για να το αποδείξει. Ήταν ένα γνήσιο λεοντάρι, όχι μόνο στο ζώδιο, αλλά και στην ψυχή. Έφυγε μάλλον γρήγορα (58 ετών) αφήνοντας εκκρεμότητες στη Λατινική Αμερική. Εκκρεμότητες που αν ο ίδιος παρέμενε εν ζωή, πιθανόν να άλλαζαν τον πολιτικό χάρτη σε αυτό το τόσο ευαίσθητο , αλλά και κοινωνικά ταλαιπωρημένο κομμάτι του πλανήτη.

chavez1

Είναι δύσκολο να αποφανθεί κανείς με δυό λέξεις για τον πολιτικό Τσάβες. Όμως και μόνο το γεγονός ότι είχε το θάρρος και το θράσος να υψώσει το ανάστημά του απέναντι στις Η.Π.Α., τον περνά αυτομάτως απέναντι, κοντά στον Τσε και στον εν ζωή επιστήθιο φίλο του Φιντέλ Κάστρο, ακόμη ίσως και στον Σιμόν Μπολιβάρ, τις ιδέες του οποίου ασπάστηκε με ευλάβια.  Πολλές φορές μίλησε έξω από τα δόντια για τις «πλάγιες» βλέψεις των ΗΠΑ στη Λατινική Αμερική και μάλιστα ήταν τόσο καυστικός και προσβλητικός, που κάποιοι στην Washington σίγουρα ένιωσαν ανακούφιση στο άκουσμα του θανάτου του. Η βαθιά του πίστη σε μια ενωμένη Λατινική Αμερική και Καραϊβική χωρίς καμία συμμετοχή των ΗΠΑ, όπως πολλοί Λατινοαμερικανοί ηγέτες επιθυμούσαν, δεν άρεσε καθόλου στο βορρά.

Σε ότι αφορά την ίδια του τη χώρα, το νόμισμα έχει δύο πλευρές. Η Βενεζουέλα δεν υπήρξε προτεινόμενος τουριστικός προορισμός, πόσο μάλλον σήμερα που η εγκληματικότητα, το ξέπλυμα χρήματος και η διαφθορά βρίσκονται στο κόκκινο. Άλλωστε ο Ούγκο, όντας λάτρης της εξουσίας, προσπάθησε – και πέτυχε συχνά – να μειώσει το κύρος των πολιτικών του αντιπάλων, ελέγχοντας τον τύπο αλλά και τη δικαιοσύνη. Θα αναρωτηθεί λοιπόν κανείς, γιατί όλη η χώρα βγήκε στους δρόμους να θρηνήσει για το χαμό του; Εδώ το νόμισμα γυρίζει πλευρά. Ο Τσάβες ήταν δηλωμένος εχθρός των ΗΠΑ και κατάφερε κατά τη διάρκεια της θητείας του, να απεγκλωβίσει τη Βενεζουέλα από την επιρροή των. Φρόντισε να συνάψει σχέσεις με την άλλη πλευρά (Κίνα, Κούβα) και σε μεγάλο βαθμό το πέτυχε. Αλλά και στο εσωτερικό, ήταν ο μόνος που πολέμησε το νούμερο ένα πρόβλημα εντός της χώρας, τη φτώχεια, μειώνοντας αισθητά τον πληθυσμό που ζούσε κάτω από τα όριά της. Παράλληλα, κρατικοποιώντας μεγάλες κερδοφόρες επιχειρήσεις, αύξησε τις κρατικές παροχές σε εκπαίδευση και υγεία δίνοντας ανάσα στο λαό του.

Δεν γνωρίζει κανείς πόσο σωστή είναι η απόφαση της κυβέρνησης της Βενεζουέλας να ταριχεύσει τη σωρό του και να την «τοποθετήσει σε μουσείο για να διατηρηθεί ζωντανό το πνεύμα της σοσιαλιστικής επανάστασης», όπως είπε στενός συνεργάτης του. Το σίγουρο είναι ότι ο Ούγκο έφυγε αλλά θα μείνει στην ιστορία, ταριχευμένος ή μη.

hugo

Alex Kotsifakos: a wonderful music journey through memories

From the very first time I met Alex, being his teacher at that time, I realized that I had to do with a special, charismatic child. Even though he was young then, he showed great love for both study and music. Coming from an enviably bounded family with great musical background, Alex, except for being an excellent student, was also studying the harmony of music, piano, violin, guitar, drums, and byzantine music, in addition to building up his charismatic voice. “Full marks” in his degrees was always the case, whether they had to do with the Diploma in the Violin and the Degree in the Harmony of Music, or the Bachelor and Master degrees in Computer Science.

Since last year, Alex has spread his wings for the United States. The demanding requirements of his Ph.D. at the University of Texas at Arlington did not prevent him from coming to Greece for a while, and record with the help of another charismatic person and scientist, his brother John, his first CD at a studio (as there have been 5 more with home recordings!) with the title “A Journey Through Memories”. Alex characterizes it in a way “experimental” and definitely not commercial. We, the kakobloggers, who had the chance to listen to it, just superb. The warm voice of Alex is perfectly harmonized with the old hits that he carefully picked, because they express him, and the result is fantastic. Listening to it, you wonder. How can this man combine, but also have the time to give so strong credentials in whatever he is working on…

The least our blog can do to “honor” such a praiseworthy person, is to host some of his songs. We would like to thank him for remembering us despite the distance, and we will always support his efforts. Anyone interested in learning more details about his musical work, can contact him at: alexblueslover@gmail.com

Exclusively for kakoblogger, Alex uploaded a link with 5 songs – samples of his work. Download it and travel with us:

http://vlm1.uta.edu/~akotsif/A_Journey_Through_Memories-sample.zip

It should be noted that the CD is not available for sale.

Alex "Chief" Kotsifakos

Alex «Chief» Kotsifakos