Θεοί και άνθρωποι

Με χαρά δημοσιεύουμε σήμερα το πρώτο άρθρο αναγνώστη του blog μας. Η Ν.Ρ. δίνει τη δική της εκδοχή στην ερώτηση «πιστεύεις;». Οι kakobloggers την βρήκαν πολύ ενδιαφέρουσα και σας την παραθέτουν. Ευχαριστούμε τη Ν. για το κείμενο και αναμένουμε κι άλλα.

ΘΕΟΙ ΚΑΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ

Πόσες φορές σας έχουν ρωτήσει αν πιστεύετε στο Θεό, για να σας κατατάξουν κάπου ή απλά για να διαπιστώσουν αν συγκλίνουν οι βασικές αρχές σας με τις δικές τους;

Όλοι αυτοί που ρωτούν πρέπει να κατανοήσουν πως οι άνθρωποι δε χωρίζονται σε πιστούς και άπιστους, αλλά σε αυτούς που αντιστέκονται στην πίστη τους και σε αυτούς που αντιστέκονται στην απιστία τους. Η ανθρώπινη φύση αντιστέκεται, μέχρι να εμπιστευτεί. Ακόμη κι ετυμολογικά , πίστη σημαίνει εμπιστοσύνη, άρα σχέση.

Υπάρχουν δύο περιοχές στη ζωή μας στις οποίες εύκολα γλιστράει κανείς. Η θρησκευτική περιοχή και η ερωτική. Ο λόγος; Και οι δυο ακουμπούν στον πυρήνα της ύπαρξής μας.

Ακόμη και ο Δίας « Πατήρ Θεών και Ανθρώπων », ήταν άρχοντας και τιμωρός, προστάτης και εραστής.

Πιστεύεις, αν αναζητάς το Θεό μόνιμα και χωρίς κορεσμό. Κι όταν ερωτεύεσαι, αναζητάς το ταίρι σου με τον ίδιο τρόπο. Αφού είσαι στην αναζήτηση, δεν μπορείς ν’ απαντήσεις

« πιστεύω ». Κι αφού η αναζήτηση δεν τελειώνει, δεν μπορείς να πεις «δεν πιστεύω».

Η ελληνική γλώσσα είναι η μόνη που χρησιμοποιεί μια υπέροχη λέξη με την οποία χαρακτηρίζει το Θεό. « Νυμφίος », δηλαδή εραστής. Ποιος είναι ο τέλειος εραστής; Άρα και Θεός; Αυτός που δεν θ’ αναλωθεί ποτέ. Δεν θα τον αγγίξεις ποτέ.

Αλλά πάντα θα τον λατρεύεις.

Την επόμενη φορά που θα σας ρωτήσουν « πιστεύεις στο Θεό;», σκεφτείτε:

« Αν η πίστη είναι κάποιο εγκεφαλικό δικό μου εύρημα, δεν ενδιαφέρει κανέναν »

γιατί

« Πιστός δεν γεννιέσαι, γίνεσαι…όπως και

Ερωτευμένος δεν δηλώνεις, φαίνεσαι »!

Ν. Ρ.

Η αλληγορία του σπηλαίου στην Πολιτεία του Πλάτωνα

Σε μια εποχή στην οποία οι αξίες καταρρέουν ή μετατίθενται στην ύλη, οι αρετές θολώνουν και οι άνθρωποι βυθίζονται σε λήθη, υπάρχουν κείμενα-οδηγοί που μας άφησαν φωτισμένοι πρόγονοί μας. Μέσα στο λυτρωτικό βιβλίο «Πολιτεία» του Πλάτωνα, υπάρχει η αλληγορία του σπηλαίου που μοιάζει να περιέγραφε τότε όσα συμβαίνουν γύρω μας σήμερα. Αρκεί να αντικαταστήσουμε τους συμβολισμούς με την σύγχρονη πραγματικότητα.

Σας παραθέτουμε το αρχαίο κείμενο, τη μετάφρασή του και ορισμένα ερμηνευτικά σχόλια.

Σχόλια

Δεσμώτες: Οι δεσμώτες είναι κλεισμένοι στη σπηλιά από την παιδική τους ηλικία, αλυσοδεμένοι σε πόδια και αυχένα. Δεν μπορούν να κοιτάξουν γύρω τους, ούτε τους άλλους δεσμώτες. Εμποδίζονται έτσι και οι μεταξύ τους σχέσεις, η επικοινωνία αλλά και η επίγνωση του πού βρίσκονται, σε ποιές συνθήκες. Γίνεται σαφές ότι ο απαίδευτος άνθρωπος είναι εκείνος που μετατρέπεται εύκολα σε δεσμώτη. Νούς δέσμιος, ψυχή αιχμάλωτη, ασταθής και αμφιταλαντεύουσα.

Θαυματοποιοί: Εξαπατητές της ανθρώπινης νόησης – λογικής. Λαοπλάνοι.
Οι θαυματοποιοί κουβαλούν αντικείμενα που περνούν. Υπάρχει διαδοχή εικόνων οι οποίες περνούν χωρίς να σταθούν. Η κίνηση-ταχύτητα των οπτικών ερεθισμάτων εμποδίζουν την ορθή διαδικασία παραγωγής συνειρμού και εξεταστικής σκέψης εφόσον για να παραχθεί αυτή χρειάζεται χρόνος.

Κάθε λογής κατασκευάσματα: Οι εικόνες που προβάλλονται προκύπτουν από αντικείμενα που δεν έχουν ουδεμία σχέση μεταξύ τους ούτε ως προς το υλικό, ούτε ως πρός την έννοια που αντιπροσωπεύουν. Δεν υπάγονται καν σε θεματολογικές ομάδες. Έτσι περνούν αγάλματα, ομοιώματα ζώων και οτιδήποτε άλλο που, επίσης, δεν αφήνουν περιθώριο παραγωγής συνειρμών. Οι δεσμώτες είναι απλοί παρατηρητές. Απλοί, ασθενικοί παρατηρητές των σκιών, όχι των πραγματικών αντικειμένων.

Ομιλίες – ήχοι: Ακούγονται ήχοι. Οι θαυματοποιοί μιλούν μεταξύ τους. Σε συνδυασμό με τον αντίλαλο που προκαλείται μέσα στη σπηλιά δημιουργείται ένα βουητό. Δεν υπάρχει ούτε στον ήχο σαφήνεια. Οι ήχοι μπερδεύονται. Οι δεσμώτες νομίζουν πως το βουητό παράγεται από τις σκιές.

Λέξεις βίας : αναγκαζόταν – αδυνατώντας – υποχρέωνε – πόνο στα μάτια – δια της βίας – ανέβασμα κακοτράχαλο και απότομο – τραβολογούσαν
Ένας δεσμώτης περνάει από μια εξαναγκαστική, οδυνηρή διαδικασία. Κάποιος ή κάτι, για κάποιο λόγο τον σπρώχνει να βγεί από την θέση που τόσο καιρό ήταν και να δει την πραγματικότητα. Αυτό θα μπορούσε να ήταν ένας άνθρωπος ή ένα γεγονός (θάνατος, ασθένεια, απόλυση, οικονομική καταστροφή κλπ). Ένας κλονισμός, ένα σοκ.

Φωτιά: Το φως συμβολίζει την γνώση. Το πραγματικό φως εδώ συμβολίζεται από τον ήλιο. Η φωτιά δεν είναι παρά μία πηγή φωτός που κάποιος την έβαλε εκεί και απαιτεί συντήρηση και τροφοδοσία. Έτσι παρομοιάζονται οι πλασματικές αξίες με τις οποίες βομβαρδιζόμαστε, που χρειάζονται ύλη για να συντηρηθούν, όχι πνεύμα. Οι θαυματοποιοί είναι όσοι είδαν τη φωτιά και είτε την πίστεψαν ως φως γνώσης οπότε και την μεταδίδουν, είτε γνωρίζουν ότι είναι απάτη οπότε την χρησιμοποιούν για αυτό τον σκοπό.

Λίμνη: Το υγρό στοιχείο συμβολίζει το συναίσθημα. Στην όλη πορεία εμπλέκεται ο συναισθηματικός παράγοντας που αφενός βοηθά, γιατί η γνώση χρειάζεται συγκίνηση (συν-κίνηση), αφετέρου το συναίσθημα είναι απατηλό, υποκειμενικό, ασταθές και δεν οδηγεί στην αντικειμενική γνώση.

Αντανακλάσεις – φώτα εκτός σπηλαίου: Εκείνος ο δεσμώτης που δια εξαναγκασμού βγαίνει έξω από τη σπηλιά, αντικρίζει αντανακλασεις του πραγματικού φωτός στη λίμνη, στα αστέρια και το φεγγάρι (ετερόφωτοι πλανήτες, σκοτεινοί που εξ αντανακλάσεως στέλνουν πηγαίο αληθινό φως) και την ύλη της φύσης στον πραγματικό της όγκο και όχι σε σκιά όπως γινόταν εντός σπηλαίου με τα αντικείμενα των θαυματοποιών. Κι όπως τα μάτια μας απαιτούν σταδιακή μετάβαση από το σκοτάδι στο φως, διαφορετικά δεν μπορούμε να δούμε, έτσι και τα μάτια του δεσμώτη δέχονται καλύτερα το μαλακό φως της νύχτας. Συμβολίζεται εδώ η σταδιακή απορρόφηση της γνώσης και της αλήθειας που χρειάζεται η ανθρώπινη ψυχή η οποία σε αυτό το στάδιο είναι ευάλωτη, αποξενωμένη και μπερδεμένη.

Ο πραγματικά φιλοσοφικός στοχασμός δεν πεθαίνει ποτέ και είναι αυτός που όχι μόνο ορίζει έννοιες και κρίνει αλλά ταυτόχρονα δείχνει και το δρόμο της ανοδικής εξέλιξης. Πρώτο σύνεργο για την εκκίνηση της πορείας είναι η αμφισβήτηση. Ας αρχίσουμε λοιπόν να θέτουμε κάποια ερωτηματικά «αν;» και «γιατί;» στη ζωή μας.

Ακολουθούν τα αντίστοιχα αποσπάσματα σε αρχαίο και μεταφρασμένο κείμενο.

The kakobloggers.